Afscheid 2017

Ik wou de overgang van 2017 naar het volgende jaar opnemen.
Dus mijn cameraatje op statief ergens in de heuvels opgesteld.
Vanmorgen ging ik alles ophalen.
Echter het was nog een heel gezoek.
Een stormpje blies om 03.35h de opstelling omver.
Rest dus enkel de schemer van 2017.

Autowrak 12

Ik ben de tel een beetje kwijt, maar dit zou autowrak nummer 12 moeten zijn.
Geen idee wat het merk is.
Echter de kleur is fantastisch, nog maar niet te spreken van de sensuele golvende carrosserie.
Waar zie je nog een auto gespoten in zo'n mooie pastelkleur groen?
Ik zag dit wrak in het niemandsland achter het strand van La Nouvelle.
Laatst kwam ik daar  weer: weg auto!

Libellen

Platycnemis pennipes

De hitte maakt dat er floristisch weinig spannends is te beleven, dus zoek ik het water op.
De aquatische flora is ook interessant, maar vooral de vele libellen maken deze natte excursies zo aantrekkelijk en het fotograferen van die beestjes blijkt een uitdaging.

Onychogomphus uncatus

Net als ik wil afdrukken komt er een windvlaag en maak ik een beweging waardoor ze op het laatste moment toch wegvliegen.
Zo langzamerhand echter begin ik te begrijpen wanneer het juiste moment is: wolken voor de zon.
Telkens als er een wolkje voor de zon schuift wordt het iets koeler (beter: minder heet) en zijn de libellen iets minder alert en gaan sneller zitten en blijven ook langer zitten.

Platucnemis acutipennis

Onbegrensde liefde

Goed filmpje waarmee maar eens bewezen wordt dat humor de beste medicijn is.

Nederlandse wildernis

Soms vragen dorpelingen mij waarmee ik vroeger in Nederland mijn brood verdiende.
Als ik dan vertel dat dat met de natuur te maken had, word ik vaak met ongeloof aangekeken.
Bestaat er dan zoiets als natuur in jouw land?
Bij het noemen van het aantal broedgevallen van raven werd mij verzekerd dat ik het verschil tussen een kraai en een raaf niet wist, want het is immers onmogelijk dat er in Nederland raven voorkomen!
Ik kan de locals niet betrappen op een grote kennis van de wereld buiten Frankrijk en laat staan van enig benul van natuurterreinen in Nederland.
Het tonen van de film "De Nieuwe Wildernis", die werd opgenomen in een terrein van Staatsbosbeheer, vervult mij telkens met trots, als ik zie hoe verbaasd men is dat zoiets prachtigs zich in Nederland heeft kunnen ontwikkelen!
Nu ontdekte ik dat een compilatie van beelden uit deze film is uitgeroepen tot Vimeo Staff Pick!
Goeie reclame voor NL!

Ochtendlicht

Het is niet vaak.
En als het er is, dan alleen heel vroeg.
Lastig te fotograferen dus.
Vanmorgen was het er heel even.....ochtendsluiers.
Spookachtig mysterie kruipt vanuit het duister over het laagland.
Alsof de nacht zich laat verlengen.
Lastig te fotograferen, nog lastiger te ontwikkelen.
Dit is maar een probeersel!

Plaatjes kijken

Ik was er even niet.

Ik was op reis.

Ik kon niet internetten.

Ik was er dus wel.

Nu nog even niets zeggen, maar kijken!

Blik vooruit

Na de feestelijkheden is het heerlijk uitslapen.
Hoewel, de hond zal toch naar buiten moeten en dat betekent dat ik het ook moet.
Helemaal geen straf, het is een heerlijke eerste ochtend van het nieuwe jaar.
Als ik terug naar huis wandel valt mijn blik op de kathedraal met het bisschoppelijke paleis aan de horizon, prachtig uitgelicht boven de nevels.
Dat betekende een tweede vertrek van huis maar nu met fototoestel om deze eerste foto van het nieuwe jaar te maken.
Om de blik nog meer te verruimen, 's middags gewandeld in de heuvels van Gruissan.

Vrijdag

Het is vrijdag en de werkweek zit er weer op.
Voor alle werkenden: lekker uitrusten dit weekend!

Ochtend

Dat de morgenstond goud in de mond heeft mag bekend zijn, echter ik betrap mij erop dat ik daar tegenwoordig weinig van mee krijg.
Ik blijf vaker wat langer liggen.
De wetenschap dat mijn hond wacht om door mij uitgelaten te worden, is de stok die mij uiteindelijk uit bed jaagt.
Door alle gebouwvak (?) worden nu links en recht allerlei pijntjes in mijn botten gevoeld en jagen mij vroeger uit bed.
Dat schept wel de gelegenheid om weer wat vaker van zonsopgangen te genieten.

Oudjaar

Zomaar

Noordenwind is nu koude wind.
Vanaf het Massif Central wordt ijzige wind over dit dorpje geblazen.
Zijn bewoners moeten daar nog aan wennen, truien en dikke winterjassen worden opgezocht en aangetrokken.
Maar ze zijn er wel tevreden mee, want de noordenwind verjaagt de vochtige zeewind uit het zuiden.
Het stil op straat.
De bewoners zullen in de weer zijn met het bereiden van Cassoulet of andere zware kost.
Zelf ook binnen gebleven en over het beeldscherm naar buiten gestaard.
Naast mij klikte een fototoestel; elke 5 seconde een fotootje.

November