Tijd voor een nieuw zadel

Het paard dat ik berijd heeft moeite met de overgang van draf naar galop.

Bokken en slaan met de achterpoten zijn altijd lastige verrassingen.

Tijd om op de deskundigheid van een saddlefitter af te gaan.

Samen met drie amazones heb ik vier uur lang kunnen waarnemen hoe groot de inwerking van een fout passend zadel op een paard kan zijn.

Een hele leerzame morgen met financiële gevolgen voor ons allemaal.

Niet alleen moeten er nieuwe zadels worden aangeschaft, ook moet een osteopaat een aantal paarden onder handen nemen, quanta costa!

Dierendag

Ik ben niet zo van de dagen.
Elke dag is er wel een dag van iets. en dierenbeulerij zal op 4 oktober wel het zelfde zijn als op de andere dagen in het jaar.
4 Oktober is voor mij en ook voor mijn hond een dag als alle andere.
Wel hetere dag dan andere dierendagen voor mijn hond.
Tanna holde vooruit om even te genieten van wat schaduw.
Ik heb haar een aantal koelere dagen toegewenst, in de wetenschap dat die spoedig zullen komen.

Kattenrestaurant

In het zuiden van Europa gaat men over het algemeen wat minder zachtzinnig om met vee en huisdieren dan in Noord-Europa. De grote hoeveelheid plaatsen waar het stierengevecht wordt getoond is schrikbarend hoog. Catalonië is hierop een goede en hoopvolle uitzondering.
Een ultieme vorm van dierenliefde kwam ik vanavond tegen in Begur.
Op diverse plaatsen in dit stadje staan kattenrestaurants.
Onder een afdakje staan een bakje water en een bakje kattenvoer: beide keurig gevuld!
Ik wist niet dat er zoiets bestond, laat staan dat ik verwacht had het in Spanje tegen te komen.
Rare jongens, die zuiderlingen.

Stand.nl

Vandaag beluisterde ik het radioprogramma Stand.nl.
Er wordt een stelling geponeerd en luisteraars worden uitgenodigd hierop te reageren.
Praatprogramma's zoals deze zijn er steeds meer.
In de studio zit een presentator achter de microfoon met een telefoon; een makkelijke en vooral goedkope oplossing om zendtijd te vullen.
Op televisie zijn ook steeds meer Rondom-10-achtige programma's.
Mensen willen duidelijk steeds meer gehoord en gezien worden.
Wel vreemd dat de helft van het volk nalaat naar de stembus te gaan als hun stem er echt toe doet; of zijn dat juist de mensen die zich het liefst in deze programma's roeren?
Enfin, vandaag in Stand.nl de stelling dat Nederland doorslaat op het gebied van dierenwelzijn.
De helft van de reacties was het met de stelling eens.
Waarschijnlijk allemaal varkensvleesconsumenten die het onzin vinden dat het couperen van de staarten, van de meer dan 12.000.000 varkens die in Nederland worden gehouden, tegenwoordig onder verdoving moet plaatsvinden.
Ik heb zelf een stageperiode in de bio-industrie gewerkt. Elke dieronvriendelijke maatregel die ik daar tegenkwam werd ingegeven door economische motieven. Elke diervriendelijke maatregel die werd ingevoerd, was veroorzaakt door druk van buitenaf.
Kennelijk is het voor de helft van de Nederlanders nu voldoende: de legkippen in de batterijen hebben plezier, de plofkippen zakken vrolijk door hun poten, de nauw opgehokte mestvarkens in verduisterde stallen vermaken zich uitstekend, de in vijf jaar leeggemolken melkkoeien trekken blij publiek als deze scharminkels in de lente de winterstal verlaten.
Zo is het goed, denkt de helft van de Nederlanders: we slaan door op het gebied van dierenwelzijn!
Terwijl ik stop bij een zojuist doodgereden marter moet ik aan dit alles denken.
Zou die andere helft van de Nederlanders graag een monumentje voor dit dooie beest langs de weg willen plaatsen?
Dan zie ik dat er voor de marter een poot van een patrijs ligt; zijn laatste prooi.
Zo zie je maar, de een zijn dood, de ander zijn brood.
Met genoegen constateer ik dat deze marter op het fatale moment wel iets smakelijks in de bek had....het is hem gegund!

Hondenvlees

In Nederland worden bijna 2.500.000 honden gehouden.
Als we ervan uitgaan dat de gemiddelde leeftijd van een hond 10 jaar is, dan worden er jaarlijks 250.000 honden onder de grond gestopt, gecremeerd, met het afval meegegeven of op een andere manier opgeruimd.
Bij een gemiddeld gewicht van 20 kg, verdwijnt er jaarlijks 5 miljoen kilogram onbenutte hond.
Na een hondenleven zou je als hond toch iets terug willen doen voor al de verzorging die je ontving, de stapels hondenvoer die je verorberde en de kilo's poep waarmee je de wereld verrijkte.
Mij lijkt opeten een redelijk alternatief.
Klik op internet de zoekterm hondenvlees en dan blijkt dit een onderwerp voor veel hypocrisie.
Wat is er simpeler dan je uitgeleefde huisdier in te leveren bij een verzamelpunt, alwaar van het onnuttige iets nuttigs wordt gemaakt, namelijk eetbaar vlees. Ik ben mij ervan bewust dat hond op de dis voor lange tanden zorgt, dus bijmengen in frikandellen, gehaktballen etc. ligt  meer voor de hand.
De uitvoering van dit idee draagt behoorlijk bij aan het verminderen van een milieuprobleem en behoedt bijvoorbeeld zestigduizend mestvarkens voor een erbarmelijk leven.

Hier een recept:
Doodt een middelgrote hond en verbrandt boven een gloeiend vuur het haar, of koop hem gevild.
Verwijder voorzichtig het vel zolang hij nog warm is.
Verdeel het vlees in 2 cm grote brokken en marineer deze 2 uur in een marinade van azijn, peperkorrels, zout en knoflook.
Verhit in een wok wat arachideolie  flink heet en schroei hierin het vlees dicht.
Voeg gesnipperde ui toe en eventueel stukjes ananas en laat dit even samen smoren.
Voeg hierbij tomatenpulp en wat kokend water en breng het op smaak met groene peper, laurierblad en Tabasco.
De deksel erop en op een klein vuur koken tot het vlees zacht en gaar is (circa twee uur).
Voeg een gepureerde hondenlever toe en kook het nog zeven minuten.
Serveren met gepofte aardappelen en rode kool.
Drink hierbij een Cahors van minstens tien jaren oud.
In Nederland worden 3.500.00 katten gehouden . . . . . . . . . .  .   .   .     .      .       .       .

Vlooien

De honden in het dorp hebben vlooien.
Toen ik dat hoorde ging ik mijn eigen hond eens wat nader bekijken: verrek Tanna heeft vlooien!
Ondertussen heb ik al wat chemische middelen op het ongedierte losgelaten.
Echter deze vlooien hebben de overlevingsdrang van ehec-bacteriën.
Dus dagelijks gaat de vlooienkam over de hond en vang ik zo'n vlooitje of vijf.
Daarbij vraag ik mij af of dit nu haar vlooien zijn of dat zij dagelijks de beestjes van haar dorpse collega's mee naar binnen sleept.
Eind deze week vertrek ik voor twee weken naar Nederland en dan gaat Tanna naar het dierenhotel in Narbonne.
Goed voor haar taal.
Hopenlijk goed voor haar vlooien.
Ik hoop wel dat haar vlooien in het asiel smakelijkere honden vinden zodat ze er definitief van verlost wordt.

Kruisband

"Een paard en een hond, hinken om stront", leerde ik van een boer uit de Achterhoek.
Met andere woorden, eerst een tijdje aankijken.
Echter mijn Tanna bleef maar manken, vooral als we flink hadden doorgestapt vroeg ze om een extra rustdag.
Maandag bij de veearts geweest en de diagnose was een gescheurde kruisband.
Gisteren is er een nylon prothese geplaatst en nu heb ik een hond met een olifantspoot.
Van hinken is helemaal geen sprake meer, dat is nu strompelen geworden.
Het zal me nog een flinke revalidatie worden!

Eros

Daar sta ik ineens in Cortenoever.

Ver in de ochtendnevel zie ik paarden staan.

Ik kruip onder de afrastering door en klak met mijn tong.

Schoorvoetend komt Eros naar mij toe.

We begroeten elkaar.

Nog een stapje naar voren en hij drukt zijn hoofd op mijn schouder.

Herkenning, gemis?

Wat is hij oud geworden.

Ik voel tranen komen, hoe vaak nog zullen wij elkaar in de ogen kijken?

Uit mijn auto heb ik borstels meegenomen.

Ik ros zijn hoofd, nek en de rug waarop hij mij vele kilometers droeg.

Straks zullen vele nestjes in de meidoornhagen worden gevoerd met zijn haar.

Als ik afscheid van hem neem voel ik mij voor de zoveelste keer een verrader.

Eros loopt met mij mee tot waar ik zijn wei verlaat en kijkt mij na zoals ik niet bekeken wil worden ........

Ziek als een hond

Vrijdag werd mijn hond ziek: zo ziek als een hond maar kan zijn.

Zaterdag was zij doodziek: sloom, lusteloos en onvast op de poten en zij kotste zich volledig leeg.

Zo kende ik mijn hond niet.

Inmiddels is zij weer de oude en is zich niet bewust dat ze mij zo aan het schrikken heeft gemaakt.

Je vraagt je toch af wat de oorzaak van zo'n heftige en korstondige ziekte kan zijn.

Ik houd het op een vergiftiging.

Op de wandelingen is het al flink warm en dus drinkt Tanna soms uit een waterplas die nog is overgebleven van de regen deze week.

Ik kan mij voorstellen dat door de weinige regen en het vele spuiten met antschimmelspul de concentratie van gifstoffen in de waterplas behoorlijk pittig kan zijn.

Zou Tanna daar nou van leren?

Braque allemand

De jachthondenwereld bestaat hier voornamelijk uit Epagneuls breton. Te gebruiken voor van alles, enkel voor de varkensjacht wordt wat grover geschut ingezet. En het barst dit jaar van de varkens.
Bijna dagelijks is er rond mijn dorp wel een jachtpartij, waarbij ik overigens van harte wordt uitgenodigd.
Mijn Hollandse jachtverleden is bekend en jagen is hier voor een belangrijk gedeelte nog bestrijden wat teveel is. Als ik de prijs voor het jagen hier vergelijk met de Veluwe dan is het  (€140 per jaar) belachelijk goedkoop. Regelmatig wordt mijn hond jaloers bekeken en moet ik uitleggen wat voor ras zij is en welke haar kwaliteiten zijn.
Mijn Braque allemand kwam vandaag ineens naast mij lopen met een stokbrood in haar bek. Zij vertoont dus al versnelde aanpassingsverschijnselen: glaasje wijn en een stukje paturain erbij en Tanna is verworden tot Braque français!

Twijfelochtend

Het landschap toonde zich als het Bühnenbild uit de derde akte van Tannhäuser: Wie Todesahnung Dämmrung deckt die Lande. 

Hoe somber het ook lijkt, het duidt erop dat het een stralende dag zal worden, geen twijfel mogelijk.

De stralende dag werd een stranddag.

We lagen te genieten in een duinpannetje in de buurt van Vendres. De picknick maakte ons een beetje rozig door de rode wijn. Af en toe even met de hond in zee hield mij bij de tijd. Hoe later in de middag, hoe meer volk er op het strand verscheen. De Fransen gingen uitbuiken na de middagmaaltijd. Daarbij wordt tevens de hond uitgelaten. Ik zie hier in principe maar twee soorten honden: de honden voor de jacht, vrijwel altijd Epagneuls, en die worden niet meegenomen op een wandeling, en dan heb je de "Pim-Fortuin-achtigen": de grote verscheidenheid aan schoothondjes met of zonder strikje op de kop of uitpuilende oogjes in de kop.

Vandaag echter was het "grote hondendag"; Labradors, Golden Retrievers, Herdershonden. Meestal vervette goedzakken, maar zo'n hufter van een herder schoot op mijn hond af en zonder waarschuwing begon hij fiks te bijten: tumult op het strand. Gelukkig kon ik Blondi van mijn hond scheiden en de schade was te overzien. Daarbij, hondenleed is geen mensenleed, zeg ik maar zo.

Wasbeer

Tanna had vandaag haar "dirty moment" wat de aanleiding werd voor haar eerste bezoek aan de badkamer. Gelaten liet zij zich poedelen met Marseillezeep en poseerde geduldig voor de camera. Nu maar hopen dat zij zich weer blijft gedragen zoals het hoort!

Zieke kip

Het lijken "The ten little niggers" van Agatha Christie wel, die toom kippen van mij.
Gisteren kwam de kleinste van het stel verdacht traag van de zitstok en vanmorgen staat zij als een standbeeldje tussen haar drukke collegae. Dat ziet er dus ziek uit. En ziek betekent bij kippen meestal dat de Dood zijn zeis aan het haren is, of is het mijn bijl die gescherpt moet worden?

Duitse staande

Eitje

Vier hennen en een haan lopen nu veertien dagen van alles te doen, behalve vasten en leggen.
Het zijn echte hongerkippen.
Als ze mij het erf op zien komen, dan lopen ze druk heen en weer voor de deur van de ren in afwachting van wat extra voer.
Natuurlijk tracteer ik ze dan op een extra beetje graan en controleer ik tevens of er nog voldoende legkorrel in de voerbak zit. Dat is meestal  wel het geval, maar het is alsof de kippen willen zeggen: "Leggen dat doen wij voorlopig nog niet, dus mest ons maar vet!".
Af en toe doet de vos 's nachts graafoefeningen om in de ren of nachthok te komen.  Het is vanwege deze verstoring dat ik aannam dat de kippen daarom van de leg bleven.

Toch beleefde ik vanmorgen weer die bekende verrassing: het eerste ei!
En ik moet zeggen, ze kunnen er wat van. Ik heb al veel mini-eieren geraapt, maar een eitje van 12 gram ontbrak nog in de collectie.
Wat een loosers van kippen en die noemen zich Rhode Island Reds, de beroemde leggers!

Roy de tweede

Roy II

Als het leuk weer is en ik heb er de tijd voor, dan laat ik de kippen even uit de ren. Het zijn per slot van rekening mijn gevangenen niet en ze genieten er altijd zichtbaar van.
Als ik tegen vijven thuiskom dan verdringen ze zich al vaak voor de deur. Ik zeg verdringen, maar dat moet verdrongen zijn.
Afgelopen woensdag gingen we even na zessen naar het stemlokaal voor onze burgerplicht. We reden net het erf af toen ik eraan dacht dat de kippen nog los liepen. Dat komt wel als we terug zijn.
Het kwam er dus niet van en pas om tien uur 's avonds schoot het mij weer te binnen. Het bleek te laat, Reintje had zijn honger gestild met mijn kippen en enkel een paar veertjes restten van het jonge leven dat hier zo-even het  bevolkte.
Uit Barchem komt de volgende toom. Niet zulke mooie meiden als de Bielefelders, maar de haan maakt een hoop goed. Hij zal voortaan Roy de tweede heten!

Laatste sneeuw?

Op deze ochtendwandeling gaan er heel wat gedachten door mijn  hoofd. Twee jaar geleden ging mijn hond dood en de ochtendmist maakt het tot een stemmige herinnering. Tevens kijk ik naar mijn huis en bedenk dat het wellicht voor het laatst is dat ik er een foto in de sneeuw van kan nemen ... klik!

Polderkippen

De ganzentelling bracht mij vandaag onder andere in het weidevogelreservaat Oosterwolde, tussen Oosterwolde en Noordeinde.
Aan het einde van de Driemerkenweg, midden in de polder, stond een toom dubbelgezoomde Barnevelder kippen. Tam en geduldig stonden ze te wachten op een nieuwe eigenaar. Grote kans dat dat een havik of een sperwer wordt.
Ik ben in het buitengebied al veel tegen gekomen, gedropte honden, katten, zelfs kangoeroes, maar kippen, dat nog nooit. Ik ben dus pittig verontwaardigd, wie doet nou zoiets?
Het enige wat ik voor deze beesten kon doen is een advertentie op Marktplaats plaatsen in de hoop dat er een liefhebber is met hart voor vier verdwaalde wezen.
Dus wie nog een mooie toom zoekt: schepnet mee en maak er een leuke en nuttige zondag van!

Legkippen