Vraag 172

Kalketrip

Tijdens het determineren van Travalera bladerde ik in de flora langs allerlei onbekende soorten.
Dus behalve zoeken naar een naam voor het op dat moment onbekende plantje, zie ik zodoende meer plantensoorten voorbijkomen die mij nog onbekend zijn. Ik spiek dan telkens of er hiervan soorten bij zijn die in deze streek voor kunnen komen.
Kalketrip Centaurea calcitripa is zo'n soort.
Zoekt en gij zult vinden.
Tussen de schriftelijke en feitelijke waarneming hebben 50 dagen gezeten.
Gisteren wandelde ik door een bosje, bovenop een kalkplateau.
Niet ver daar vandaag zijn deze week de jaarlijkse archeologische opgravingen van dinosauriërs begonnen.
Langs mijn wandelpad zag ik in de verte een forse bolvormige plant met lichtroze bloemen, "Als dat geen Kalketrip is", dacht ik bij mijzelf.
Dubbel leuk is dan zo'n vondst te doen van een plant die in Nederland ernstig is bedreigd en daarom logischerwijs op de Rode Lijst is geplaatst en hier ook niet veelvuldig voorkomt.
Kijk, daar wordt ik nou gelukkig van!

Gelukkig

Mij bereiken vreemde berichten.
Uit de teneur van mijn blogs wordt aangenomen dat ik mij niet gelukkig zou voelen.
Dat de beslissing om huis en haard te verlaten een faux pas zou zijn.
Dat mijn huwelijk met madame L. op de klippen aan het lopen is.
Uit de teneur van mijn blogs wordt aangenomen dat ik somber en zwartgallig ben geworden.
Dat ik niet langer along the sunny side of the street flaneer.
Dat ik mijn vaderland en alles wat ik er achterliet mis.
Dat ik treur om dit gemis.
Het spijt mij dat ik deze speculanten teleur moet stellen.
De zon staat stralend aan de hemel, een koele rosé vult het glas.
Wat ik blog is een moment, soms een reflectie, soms een experiment, soms een provocatie, soms een observatie, maar altijd iets dat ik zelf wil bewaren.
Ik ben vergeterig.
Ik ben bewaarderig.
Stapels knipseltjes waarvan  ik later niet begrijp waarom ik heb geknipt, opgeborgen, bewaard.
Boekjes vol opstellen, waarvan ik later denk heb ik dat opgesteld?
Het spijt mij dat ik moet zeggen dat ik gelukkig ben.
Maar.....
Geluk geen blijvende situatie.
Er moet altijd moeite voor worden gedaan.
Geluk steekt vaak in kleine momenten, in kleine dingen.
Er moet worden gezocht en gevonden.
Maar ik ben gelukkig met de keuzes die ik heb gemaakt.
Ik ben gelukkig met de plaats waar ik leef.
Ik ben gelukkig dat ik niet alleen ben maar dat ik madame L. nog altijd mijn geliefde is.
Ik ben gelukkig omdat ik geen reden heb tot ongelukkig zijn.
Maar.....
Dat betekent niet dat ik vierentwintig uur per dag loop te stralen.
Heinrich Heine dichtte weliswaar:
Ich weiß nicht was soll es bedeuten,
Dass ich so traurig bin;
Ein Märchen aus alten Zeiten,
Das kommt mir nicht aus dem Sinn.

Maar dat betekent niet dat hij een somber baasje was.

Zo vergaat het mij ook.

Dat ik soms redelijk sombermakende beschouwingen publiceer, moet geen aanleiding zijn om mij, of mijn huidige situatie te gaan psychologiseren met als conclusie dat ik mij niet gelukkig zou voelen.
Ik heb mijn  allerlaatste functioneringsgesprek achter de rug.
Ik laat het hierbij en kom er niet op terug.

Ben ik duidelijk geweest?

Mooi, dat maakt mij gelukkig!

Glimworm

Alle dagen schijnt de zon, alle dagen is het warm.
Niets bijzonders hier, het is immers zomer
Dat betekent dat het landschap langzaam geliger wordt, veel planten verdorren nu door de hitte en de droogte. Echter gelukkig zijn er ook weer soorten die hierdoor juist goed gedijen.
Overdag is er nu het gekrijs van de gierzwaluwen en 's avond het roepen van de uilen.
En af en toe is er het groene licht van glimwormpjes!

Vrijdag de dertiende

Ik ben niet zo van de bijgelovige.
Aan een geloof heb ik meer dan voldoende.
Ik ken ze, de verzamelaars van alles wat occult, mysterieus, semi wetenschappelijk lijkt, enz.
Ze geloven in buitenaardse wezens, de kracht der getallen en stenen en kleuren, het effect van acupunctuur tegen de vermeende schadelijke effecten van draagbare telefoons, aanbidden Boeddha en de Dalai Lama en Schillebeeckx, geloven in astronomie en het vergaan van de wereld in 2012. Dit allemaal als er maar interessante Readers Digest-achtige boeken over geschreven worden.
En toch....
Vandaag....
Vrijdag de dertiende.....
Ik houd van koffie.
Goede kwaliteit, goed gebrand (do it yourself!) en goed gezet.
Vanmorgen stierf mijn espressomachine. Hij had al eerder kuren en diep in zijn binnenste wist ik zijn kwalen te genezen.
Vandaag lukte dat niet meer.
Op een zeker moment was ik het punt van "no return" ver gepasseerd.
Al zou ik de lekkage weten te verhelpen dan wist ik zeker dat ik de machine nooit meer correct zou kunnen reconstrueren.
Ook ik ken mijn beperkingen.
s' Middags zag ik in de Carrefour een mij bekend espresso-apparaat. Het was het laatste exemplaar in de winkel en werd hierom extra gunstig aangeboden.
Ik kocht het en betaalde bij de kassa met een bankpas van de AbnAmro.
Thuisgekomen bleek de machine allerlei geluid te produceren, maar geen espresso.
Toen ik in het weekend mijn bankrekeningen controleerde bleek ook nog eens dat ik de machine twee maal had betaald.
Dit wordt een leuk weekend, helemaal niet.
Maandagmorgen zal ik om negen uur op de stoep staan bij de Carrefour. 
De kassaoverzichten zullen dan aantonen dat zij slechts een keer geld van mijn pas hebben afgeschreven.
Ergens in het digitale universum doolt een bedrag dat mij toebehoort.
Bij de service après vente ga ik de kapotte machine inleveren.
Het zal dan lastig blijken om dat ding naar Parijs te sturen voor reparatie. 
Ik krijg daarom een tegoedbon waarmee ik in de winkel een vervangend exemplaar kan kopen.
Terug in de winkel zal blijken dat alles wat ik in aanmerking vind komen, behoorlijk aan de prijs is.
De verkoper zal zich niet inschikkelijk tonen.
Pas nadat ik ga eisen dat ik mijn geld contant terug wil hebben zal er een afdelingschef bijgehaald worden die bereid blijkt mij dezelfde korting te berekenen als ik op deze rampendag kreeg.
Thuis zal ik dan eindelijk genieten van een heerlijke espresso.
Een vriendelijke AbnAmro-mevrouw zal mij dan telefonisch op de hoogte brengen dat hun computersysteem een beetje in de war is en dat hopenlijk aan het einde van de volgende week alles in orde zal komen.
Ik hoop dat het zo zal gaan.
Maar om nu te gaan geloven in vrijdag de dertiende en daarmee toe te treden tot de wereld van allesgelovers; beter van niet!
Hè lekker, koffie!

Stenen tijdperk

De internetverbinding ligt eruit.
Via een telefoonverbinding weet ik dit berichtje nog op mijn blog te persen.
Wanneer je belt met de provider krijg je te horen dat de storing waarschijnlijk door vandalisme is ontstaan.
Of mij interesseert waardoor het is ontstaan.
Wanneer ik vraag wanneer de verbinding weer is hersteld wordt mij verteld dat het dagen, misschien wel weken kan duren.
Om gek van te worden.
De vorige president van Frankrijk heeft gezegd dat een internetverbinding tot het recht van elke inwoner behoort.
Kennelijk behoort het niet tot de plicht van de provider om een strakke verbinding te garanderen en te onderhouden.
Enfin, hiermee heb ik wel verklaard waarom mijn blogs zolang uitblijven.
Welkom in het stenen tijdperk!

Vraag 171

Vraag 170

Lost in the tunnel of love

Laten we hier maar gaan zitten.
    Nee, we zouden naar de plek gaan waar we altijd zitten als we hier zijn.
We zijn nu toch hier?
    Nee, hier hebben we nog nooit gezeten.
Waarom wil jij toch altijd verder rijden?
    Ik wil helemaal niet verder rijden.
Dat wil je wel!
    Ik wil alleen maar naar "ons" plekje.
Dat is bezet, dat zie je toch, daar staat nu die witte auto.
    Dan rijden we iets verder.
Toe maar, nog verder rijden.
    Prima, ik keer nu om, jij je zin.
Ik hoef mijn zin helemaal niet te hebben, rij nou maar door naar die plek van jou.
    Die plek van ons!
Goed, wat jij wil, die plek van ons.
    Nu zijn we al gekeerd, jij je zin, je gaat hier maar zitten, dat wilde je toch?
Wat is er dan mis met deze plek?
    Er is helemaal niks mis mee, maar hier wilden we niet heen.
Jij niet heen.
   Wij!
Zit nu niet te mokken.
    Ik mok niet.
Waarom kijk je dan zo ongelukkig?
    Omdat we elkaar totaal niet begrijpen, hoeveel woorden we ook gebruiken.
Ik begrijp jou heel goed, maar als jij mij niet wilt begrijpen, ook prima.
    Als jij mij zou begrijpen, dan was je met mij naar ons plekje gegaan.
Nou moet je ophouden. Wie is hierheen gereden en hier gestopt?
    Laten we nu even ophouden langs elkaar te praten.
Ik vind mijzelf anders behoorlijk duidelijk.
    Duidelijk wel ja, maar behoorlijk?
Gaan we grof worden?
    Nee, ik voel me alleen zo verdwaald.
Wat krijgen we nou weer. Waarin dan wel?
    In the tunnel of love!

Vraag 169

Rouw

Voor mij liggen drie rouwbrieven uit Nederland.
Een familielid, een goede vriend en een goede kennis.
Er is gebeld, gemaild.
Op zulke momenten is mijn vaderland erg ver weg.
Een brief schrijven, papieren troost willen bieden.
Lastige momenten die ik niet had voorzien.
Ik merk tegelijk dat rouwen tegenwoordig heel verschillende vormen kent.
Met het verlaten van het bekende tradities, wordt gezocht naar nieuwe vormen die uiteindelijk weer heel veel lijken op wat vertrouwd was.
Hopenlijk werkt dat.

Frankrijk-Spanje

Vanmiddag was de jaarlijkse wedstrijd jeu de boules op het plein voor mijn huis.
Na de wedstrijd kwam de apéro, gevolgd door het EK voetbal met grillade.

Mijn tv-antenne werd aangesloten op het grootste scherm dat in het dorp aanwezig was en zo keken we met z'n allen hoe Frankrijk van Spanje verloor.
Het gebrek aan chauvinisme was voor een Hollander ronduit stuitend.
Maar ja, alleen van rugby en stierenvechten raken ze hier pas echt van aan de kook.

Alpenmarmot

Meer dan twintig jaar geleden zag ik op de helling van de Zamang voor het eerst met mijn kinderen een gems,
Vandaag was ik op dezelfde plek met Matthijs.
In de plaats van de gems zagen we nu een alpenmarmot.
Hij was gebiologeerd door Tanna, die op haar beurt gefascineerd was door sneeuw in de zomer.

Zamang

Op 4 juli vorig jaar stond ik op de top van de Zamangspitze met een afschuwelijke afdaling voor de boeg.
Nu sta ik op de Bielerhohe.
Het is bewolkt.
Plotseling is er een gat in de wolken en even word ik begroet door de Zamang voor de wolken zich weer aaneen sluiten.
Kennelijk had de berg wat goed te maken!

Om een belofte in te lossen vertrokken we vandaag naar Oostenrijk. Een rit van 1.000km.
Vroeg opstaan dus.
Tot mijn verrassing werden we uitgezwaaid door onze "huis-gekko".
Buiten tegen het vensterglas zat hij de ochtendzon op te wachten.
Ik had mij al zorgen over dit beestje gemaakt.
In oktober had ik hem voor het laatst gezien.
Een paar weken geleden spotten we in een steegje verderop voor het eerst dit jaar een gekko.
Fotograferen liet hij zich niet, zodat we geen bewijs hadden.
Mijn dorp is eigenlijk geen geschikt leefgebied voor gekko's omdat er geen water in de buurt is waardoor hij strenge kou kan overleven.

Tarentola mauritanica

Enfin, het bewijs is geleverd!

Dicht bij huis

Er is een verhaal van Edgar Allan Poe waarin in een woning naar een brief wordt gezocht.
Het is bekend dat de brief slim is verstopt.
Overal wordt gekeken, behalve in de brievenstandaard.
Gestoken in een oude enveloppe staat de brief daar onopvallend te wezen.
Ik moest hieraan denken toen ik in een wijngaardje dicht bij huis deze schuilhut vond.
Zo vaak langs gelopen zonder dat ik hem zag.
Renault Dauphine?

Morgenster

Weer zo'n determinatie-probleempje.
Een morgenster.
Na veel getob kom ik uit op Tragopogon dubium Scop.
Mijn Franse flora T. major, T. dubius ssp. campestris ).
Hieruit blijkt maar weer eens te meer dat Ruud van de Meijden gelijk had toen hij zei dat de Fransen met hun flora zeker vijftig jaar achterop lopen.
Dit gaat ook op voor hun kennis van de actuele nomenclatuur.
Ik neem dus even zijn flora ter hand en kom uit op Bleke morgenster, T. dubius.
Tot zover de namen, maar is het ook werkelijk de bleke morgenster?
Qua groeiplaats zou het juist kunnen zijn, droge zandige grond en niet voorkomend in noordelijke streken en daarom in Nederland zeer zeldzaam
Wie het beter weet mag het zeggen!

Flora

Voor J.R. en al zijn moniboys,

om te laten weten dat ik jullie mis.

Ik hield dit jaar vakantie met een Flora

Een prachtboek en een groot succes bij mij

Ik taalde niet naar oudromeinse fora

Ik zocht de nieuwste lichting akelei

Ik deed niet mee aan zonnebraderij

Ik maalde niet om Fraulein of signora

Ik trok langs bos en berm, door hei en wei

Ik was een man van flora et labora

Wilde bertram, judaspenning, esparcatte, bottelroos

Kale jonker, dolle kervel, schapenzuring, eendenkroos,

Guichelhei in rood en blauw, sleutel-, dotter-, boterbloemen

Vrouwenmantel, vetblad, veenbes, veel te veel om op te noemen

Ik ben niet bruin geworden, maar wat was het interessant

Met de Flora in de hand kruipt men door het ganse land

Ivo de Wijs

Grandparents

Vanaf maandag is onze dochter met ons eerste kleinkind voor een week in huis.
Wat blijkt, zo'n hummel van anderhalve maand heeft weliswaar niets in te brengen, maar bepaalt wel het totale ritme van de dag.
Dus als er af en toe een blogje minder wordt geschreven, ik hoop dat het mij vergeven wordt.
Mevrouw L. en ik moeten behoorlijk wennen aan onze nieuwe rol als mammi en pappi!

Vraag 168