Op naar NL met mevr. L.
Feitelijk een lastig moment om huis en haard te verlaten.
Achter te laten in een blijven tropische hitte van boven de dertig graden.
Veel boswegen zijn afgesloten uit angst voor brand. Want gebrand heeft het in deze streek. Al bijna 800 ha zijn in vlammen opgegaan en met de aanhoudende droge wind zal de oppervlakte nog wel toenemen.
Mijn zorg is hoe de planten in en om het huis het zullen overleven, niet te spreken over de moestuin.
Op dit moment is de productie van courgettes en tomaten maximaal. Bijna alle wordt automatisch van water voorzien en nu maar hopen dat er geen storing optreedt.
Op naar NL en maar hopen dat het zonnetje meegaat.
21 juli 2016
19 juli 2016
17 juli 2016
Gietergeld
Op het kerkhof in Nederland bleef ik verbaasd staan bij een rek waaraan gieters waren opgehangen.
Net als een boodschappenkar bij de supermarkt kon je pas na het inschuiven van een euro beschikken over een gieter. De Hollandse zuinigheid zorgt er kennelijk voor dat men zich door deze handeling geen eigenaar van de gieter gaat beschouwen en na gebruik het ding weer terug hangt en zichzelf beloont met de teruggave van de euro. Klaarblijkelijk is dit een moderne wijze van diefstalpreventie.
Het menselijke gedrag is behoorlijk maakbaar mag ik concluderen.
Net als een boodschappenkar bij de supermarkt kon je pas na het inschuiven van een euro beschikken over een gieter. De Hollandse zuinigheid zorgt er kennelijk voor dat men zich door deze handeling geen eigenaar van de gieter gaat beschouwen en na gebruik het ding weer terug hangt en zichzelf beloont met de teruggave van de euro. Klaarblijkelijk is dit een moderne wijze van diefstalpreventie.
Het menselijke gedrag is behoorlijk maakbaar mag ik concluderen.
Gelukkig dat hier op het kerkhof nog steeds gehoor wordt gegeven aan het verzoek de gieter na gebruik terug te hangen of . . . . hebben hier oorspronkelijk tien gieters gehangen?
14 juli 2016
13 juli 2016
Tour de France
Ik volg het op de televisie.
Als de voorste renners door Aigues-Vives rijden wijst Froome naar rookwolken en vraagt aan de volgwagen of daar brand is.
Vanuit de helikopter worden beelden getoond van een grote bosbrand.
De rookwolken worden door de wind zelfs tot in Narbonne gebracht.
De brand wordt aangewakkerd door een harde droge wind die met vlagen van 100km/h over het land jaagt; de Tramontane.
In Bize-Minervois worden mensen geëvacueerd en langer dan zes uren vliegen vijf blusvliegtuigen af en aan om de voor de brandweermannen onbereikbare plaatsen te doven met water en bluspoeder.
Als de avond valt blijkt er meer dan 120 ha aan bossen en wijngaarden te zijn verbrand.
Het is de avond van 13 juli, de avond voorafgaand aan de de Franse nationale feestdag. Op deze avond zijn bijna alle brandweerkazernes in geheel Frankrijk open voor publiek om samen met de brandweerlieden het Bals-des-Pompiers te vieren, meestal een spetterende disco-avond. Ik vraag mij af of de feesten bij mij in de buurt afgelast worden.
Op de ontstane brandvlakte zal ik later nog vaak gaan rondstruinen.
Het volgen van de natuurlijke ontwikkeling na bosbrand blijft mij boeien.
Meestal als ik op zulke plekken kom moet ik telkens weer opzoeken wanneer de brand is geweest.
Ik weet nu al dat dat bij deze brandvlakte niet het geval zal zijn: de Tour van 2016 zal ik wel kunnen onthouden.
Libellen
![]() |
| Platycnemis pennipes |
De aquatische flora is ook interessant, maar vooral de vele libellen maken deze natte excursies zo aantrekkelijk en het fotograferen van die beestjes blijkt een uitdaging.
![]() |
| Onychogomphus uncatus |
Zo langzamerhand echter begin ik te begrijpen wanneer het juiste moment is: wolken voor de zon.
Telkens als er een wolkje voor de zon schuift wordt het iets koeler (beter: minder heet) en zijn de libellen iets minder alert en gaan sneller zitten en blijven ook langer zitten.
![]() |
| Platucnemis acutipennis |
12 juli 2016
11 juli 2016
Nieuwe bijbel
Met enig verdriet constateer ik dat het geen lente meer is.
Sinds de cicaden met hun getsjirp de lucht doen trillen staat de zon dagelijks verzengend heet te wezen aan de hemel. Dit is het seizoen waarin men zich aan de tijden van de siësta moet houden om niet uitgeput te raken.
Werkelijk verzengend, alle voorjaarsbloemen zijn verdroogd en het gras is tot knisperend hooi verworden. Het was een voorjaar met prachtig veel voorjaarsbloemen en door het relatief koele weer, duurde de bloei langer dan gebruikelijk. Een heerlijke tijd om veel te ontdekken en te determineren
Werkelijk verzengend, alle voorjaarsbloemen zijn verdroogd en het gras is tot knisperend hooi verworden. Het was een voorjaar met prachtig veel voorjaarsbloemen en door het relatief koele weer, duurde de bloei langer dan gebruikelijk. Een heerlijke tijd om veel te ontdekken en te determineren
Ik krijg het nu rustiger dan voorheen.
Deze lente kocht ik de Flore de la France méditerranéenne continentale.
Om planten te determineren gebruikte ik tot dit jaar voornamelijk de vertrouwde flora van Heukels en de lastige Flore Forestière Française deel 3.
Het determineren van Thijm lukte niet en enkel met de nieuwste flora van dit gebied zou dat wel mogelijk zijn.
Het determineren van Thijm lukte niet en enkel met de nieuwste flora van dit gebied zou dat wel mogelijk zijn.
Dus nu bezit ik de Floremed, zoals die kortweg wordt genoemd.
Met een gewicht van bijna twee kilogram en meer dan 2.000 bladzijden is het bepaald geen veldgids.
Met een gewicht van bijna twee kilogram en meer dan 2.000 bladzijden is het bepaald geen veldgids.
Toen ik een mij onbekend bloempje uit de zonneroosjesfamilie tegenkwam was dit de gelegenheid om de Flora te testen op zijn gebruiksvriendelijkheid.
Maar hoe ik ook mijn weg door de pagina's zocht, hoe ik ook sleutelde; het slot ging niet open!
Elke florist weet dat de naam zelf minder belangrijk is dan het vinden van die naam; het gaat vooral om dit euforische moment.
Dankzij de hulp van een florist uit Spanje (met bloemen maak je vrienden) weet ik nu dat het Helianthemum ledifolium betreft.
Dus voor de liefhebber: kort bloemsteeltje=H. ledifolium en een lang bloemsteeltje=H. salkicifolium. Dit noodzakelijke deel van de determinatie wordt niet gegeven door de Floremed.
Elke bijbel is feilbaar!
Maar hoe ik ook mijn weg door de pagina's zocht, hoe ik ook sleutelde; het slot ging niet open!
Elke florist weet dat de naam zelf minder belangrijk is dan het vinden van die naam; het gaat vooral om dit euforische moment.
Dankzij de hulp van een florist uit Spanje (met bloemen maak je vrienden) weet ik nu dat het Helianthemum ledifolium betreft.
Dus voor de liefhebber: kort bloemsteeltje=H. ledifolium en een lang bloemsteeltje=H. salkicifolium. Dit noodzakelijke deel van de determinatie wordt niet gegeven door de Floremed.
Elke bijbel is feilbaar!
7 juli 2016
Ik herinner mij de paniek die ik voelde toen ik, zittend achter mijn bureau en worstelend om een verslag af te ronden, zag hoe een oud-medewerker richting kantoor slenterde.
"Oh jee, dat wordt koffiedrinken en dat gaat dus kostbare tijd kosten!" flitste door mijn hoofd.
"Oh jee, dat wordt koffiedrinken en dat gaat dus kostbare tijd kosten!" flitste door mijn hoofd.
Natuurlijk nam ik de tijd.
Natuurlijk hoorde ik geduldig aan hoe hard werken het vroeger was.
Natuurlijk beaamde ik dat in het verleden alles beter was en vooral duidelijker.
Natuurlijk zat ik teveel achter een computer, net als iedereen tegenwoordig.
Ik herinner het mij maar al tegoed.
Daarnaast herinner ik mij ook nog, dat als ik een beroep deed op tijd en kennis van een oud-medewerker het antwoord vaak ontwijkend was: geen tijd, vandaag erg druk, morgen een afspraak bij de dokter.
Als gepensioneerde wil ik niet dezelfde fouten maken, dezelfde meningen overnemen, op gelijke wijze mijn agenda vullen.
Toch merk ik dat het soms lastig is:
-Heb je morgen even tijd?
-Nee, morgen moet ik naar de tandarts in Narbonne.
-Oh, ik begrijp het ja, nee, dan gaat het over.
Het slaat natuurlijk nergens op, even naar de tandarts en verder geen enkele verplichting, maar wel zeggen dat je die dag bezet bent.
Kleine dingen worden groot.
Een pijntje wordt pijn.
Een gebroken kopje is al gauw een ramp.
Ja, de schoonheid zit in kleine dingen, en de ergernis dus ook.
27 juni 2016
24 juni 2016
Europa enzo
De kiezer heeft altijd gelijk.
Dit is een uitspraak die geen enkele politicus zal weerleggen.
Nee, daar zijn ze te geslepen voor. Maar over welke kiezers hebben ze het dan feitelijk?
In het Verenigd Koninkrijk hebben de kiezers gesproken.
Door de grote opkomst van de babyboomers was de stem van conservatief, behoudend en nationalistisch Waes en Engeland doorslaggevend. De dromen van de jeugd van het VK werden door deze oude knarren in een nacht kapot gemaakt.
Voor deze jongeren hen betreur ik de uitslag, verder kan ik er niet zo mee zitten.
Het VK heeft zich altijd als een koekoek in het Europese nest gedragen en een rem op de ontwikkeling ervan gezet.
Nederland pocht dat zij zich nauw verwant met de Britten voelt, maar heeft niet in de gaten dat het slechts liefde van een kant is.
Nu roepen veel politici dat de EG moet hervormen, wellicht een twee-stromen-beleid zal introduceren.
Altijd weer een reactie op een actie.
Het waren die verdomde politici die hun eigen gestuntel wilden maskeren door aan alle impopulaire maatregelen het etiket "Europa" te hangen.
Alle wetten en besluiten die goed uitpakten, waarmee het volk tevreden was, schreven zij op hun eigen conto, maar als iets impopulair bleek dan was dat uiteraard de schuld van Brussel.
Bijna geen enkele politicus is ferm achter het Europese beleid gaan staan, of had de moed het toe te lichten, te verklaren: Brussel werd afgeschilderd als een rioolput, waaruit af en toe kwalijke dampen opstegen. . . .
Ik heb mijn centen in de natuurbescherming verdiend en kan met enige kennis van zake vaststellen dat zonder de EG de natuur er in Europa heel wat beroerder aan toe zou zijn geweest. In tegendeel; dankzij in Brussel democratisch (ja, wij hebben het Europese parlement zelf kunnen kiezen) vastgestelde wetten en maatregelen is de robuustheid van veel natuurgebieden verbeterd en de soortenbescherming goed van de grond gekomen en de aandacht voor biodiversiteit vergroot.
Onze nationale politici zouden eens wat actiever moeten zijn als het aankomt om de besluitvorming op Europees niveau te verdedigen en te verklaren.
Tegelijk zouden de kiezers eens wat kritischer moeten luisteren naar de valse beloften van populisten.
Dit is een uitspraak die geen enkele politicus zal weerleggen.
Nee, daar zijn ze te geslepen voor. Maar over welke kiezers hebben ze het dan feitelijk?
In het Verenigd Koninkrijk hebben de kiezers gesproken.
Door de grote opkomst van de babyboomers was de stem van conservatief, behoudend en nationalistisch Waes en Engeland doorslaggevend. De dromen van de jeugd van het VK werden door deze oude knarren in een nacht kapot gemaakt.
Voor deze jongeren hen betreur ik de uitslag, verder kan ik er niet zo mee zitten.
Het VK heeft zich altijd als een koekoek in het Europese nest gedragen en een rem op de ontwikkeling ervan gezet.
Nederland pocht dat zij zich nauw verwant met de Britten voelt, maar heeft niet in de gaten dat het slechts liefde van een kant is.
Nu roepen veel politici dat de EG moet hervormen, wellicht een twee-stromen-beleid zal introduceren.
Altijd weer een reactie op een actie.
Het waren die verdomde politici die hun eigen gestuntel wilden maskeren door aan alle impopulaire maatregelen het etiket "Europa" te hangen.
Alle wetten en besluiten die goed uitpakten, waarmee het volk tevreden was, schreven zij op hun eigen conto, maar als iets impopulair bleek dan was dat uiteraard de schuld van Brussel.
Bijna geen enkele politicus is ferm achter het Europese beleid gaan staan, of had de moed het toe te lichten, te verklaren: Brussel werd afgeschilderd als een rioolput, waaruit af en toe kwalijke dampen opstegen. . . .
Ik heb mijn centen in de natuurbescherming verdiend en kan met enige kennis van zake vaststellen dat zonder de EG de natuur er in Europa heel wat beroerder aan toe zou zijn geweest. In tegendeel; dankzij in Brussel democratisch (ja, wij hebben het Europese parlement zelf kunnen kiezen) vastgestelde wetten en maatregelen is de robuustheid van veel natuurgebieden verbeterd en de soortenbescherming goed van de grond gekomen en de aandacht voor biodiversiteit vergroot.
Onze nationale politici zouden eens wat actiever moeten zijn als het aankomt om de besluitvorming op Europees niveau te verdedigen en te verklaren.
Tegelijk zouden de kiezers eens wat kritischer moeten luisteren naar de valse beloften van populisten.
1 juni 2016
31 mei 2016
Mei
Een nieuwe lente en een nieuw geluid
Ik trek er met mijn hond op uit
Nu hoef ik niet meer alle dagen
Aan anderen om hulp te vragen.
Elk jaar in de maand mei neem ik Mei van Herman Gorter ter hand en probeer ik in dezelfde maand de 4381 versregels te lezen.Ik loop momenteel, zoals dat heet bij de fysiotherapeut, twee maal per week. Telkens nam ik het versboek mee en las ik het gedicht tijdens de behandelingen.
Echter de Mei laat zich niet in vier uren lezen.
In totaal kostte het mij het ditmaal 14 uren.
Het was weer een genoegen, met opnieuw vele nieuwe ontdekkingen (met dank aan Willem Wilmink).
14 mei 2016
7 mei 2016
Afscheid
Een paar jaar geleden kregen we nieuwe buren.
Een Iers echtpaar dat hier al een tijd een vakantiewoning bezat, besloot zich permanent in Frankrijk te vestigen.
Ik zeg een Iers echtpaar, maar hun hele leven woonden zij in Engeland.
Al snel raakten wij met hen bevriend.
Wij deelden immers hetzelfde: huis en haard verlaten om een droom te verwezenlijken.
Voor Engels sprekenden is het Frans een moeilijke taal.
Dus af en toe hielpen wij hen met (ver-)taalproblemen.
Het lukte hen ook na taallessen, niet om makkelijk met de lokale bevolking te communiceren.
Dit heeft niet meer dan twee jaar geduurd.
Zij kochten een huis in Ierland.
Nooit eerder woonden zij in dit land van hun voorouders, maar het schijnt dat Ieren een sterke band met hun vaderland houden.
In maart zouden zij vertrekken, maar een depressie maakte de reis onmogelijk.
Vele wandelingen heb ik met G. gemaakt om hem wat afleiding te bezorgen.
Dit heeft in de laatste drie maanden onze band hierdoor enorm versterkt.
Vanmorgen zijn ze vertrokken en laten een enorme leegte in mijn hart achter.
De band is verbroken en wat blijft is verdriet.
Maar ach, gaat niet alles voorbij?
Een Iers echtpaar dat hier al een tijd een vakantiewoning bezat, besloot zich permanent in Frankrijk te vestigen.
Ik zeg een Iers echtpaar, maar hun hele leven woonden zij in Engeland.
Al snel raakten wij met hen bevriend.
Wij deelden immers hetzelfde: huis en haard verlaten om een droom te verwezenlijken.
Voor Engels sprekenden is het Frans een moeilijke taal.
Dus af en toe hielpen wij hen met (ver-)taalproblemen.
Het lukte hen ook na taallessen, niet om makkelijk met de lokale bevolking te communiceren.
Dit heeft niet meer dan twee jaar geduurd.
Zij kochten een huis in Ierland.
Nooit eerder woonden zij in dit land van hun voorouders, maar het schijnt dat Ieren een sterke band met hun vaderland houden.
In maart zouden zij vertrekken, maar een depressie maakte de reis onmogelijk.
Vele wandelingen heb ik met G. gemaakt om hem wat afleiding te bezorgen.
Dit heeft in de laatste drie maanden onze band hierdoor enorm versterkt.
Vanmorgen zijn ze vertrokken en laten een enorme leegte in mijn hart achter.
De band is verbroken en wat blijft is verdriet.
Maar ach, gaat niet alles voorbij?
1 mei 2016
Europees vogelkoor
Vannacht om drie uur begon op de radio de uitzending van Vroege Vogels.
Een bijzondere uitzending.Van Moskou tot Cork in Ierland werd het ontwaken van zangvogels in de ochtend gevolgd.
Heel vaak memoreren mevrouw L. en ik het ontwaken van de vogels in het voorjaar toen wij nog op de Ugchelse Berg woonden.
Het was alsof een vloedgolf aan geluid om zes uur 's morgens de slaapkamer binnen denderde.
Vaak denken wij samen dat we dit gebeuren aan het overdrijven zijn; romantiseren!
Echter vanmorgen beleefde ik het allemaal weer opnieuw.
De werkelijkheid is nog gekker dan de herinnering; in een woorden overweldigend.
Ik kreeg er tranen van in mijn ogen; een geweldige uitzending!
Hier in Zuid-Frankrijk hoor ik 's morgens wat gepruttel van de Zwarte roodstaart, een Turkse tortel en een paar Mussen en een Hop.
Ook leuk, maar toch anders . . .
30 april 2016
Democratisch feest = fiasco
Begin dit jaar ontving ik vanuit Nederland een bericht dat ik mij in kon schrijven voor het referendum betreffende de associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne. Over de zin en onzin van een referendum schreef ik op 10 november 2015 een blog onder de titel Vox populi.
Ik heb mij toen tegen mijn zin ingeschreven omdat ik geen idee had hoe de stemming zou gaan uitpakken.. Uiteindelijk heb ik toch de moeite genomen om te stemmen en stuurde ik mijn stembiljet in.
De uitslag dat iets meet dan 30% van de stemgerechtigden is gaan stemmen en dat een kleine meerderheid hiervan tegen het verdrag heeft gekozen is hooguit interessant en bevestigd mijn mening dat referenda grote flauwe kul is.
Alle democratisch gekozen regeringen van Europa hebben ingestemd met het verdrag.
Tevens heeft ook het democratisch gekozen Europese parlement zijn goedkeuring gegeven.
Nu zegt een miniscuul groepje Europeanen dat het verdrag van tafel moet of moet worden aangepast.
Europa heeft 508 miljoen inwoners en 2.5 miljoen Nederlanders verwachten dat zij nu even de dienst gaan uitmaken.
Ik heb horen zeggen dat de uitslag van het referendum een feest voor de democratie wordt genoemd.
Ik zou zeggen een duur feestje dat een hoop centen heeft gekost en niets zak opleveren.
Soms denk ik wel eens dat Nederland een beetje de weg kwijt is.
Ik heb mij toen tegen mijn zin ingeschreven omdat ik geen idee had hoe de stemming zou gaan uitpakken.. Uiteindelijk heb ik toch de moeite genomen om te stemmen en stuurde ik mijn stembiljet in.
De uitslag dat iets meet dan 30% van de stemgerechtigden is gaan stemmen en dat een kleine meerderheid hiervan tegen het verdrag heeft gekozen is hooguit interessant en bevestigd mijn mening dat referenda grote flauwe kul is.
Alle democratisch gekozen regeringen van Europa hebben ingestemd met het verdrag.
Tevens heeft ook het democratisch gekozen Europese parlement zijn goedkeuring gegeven.
Nu zegt een miniscuul groepje Europeanen dat het verdrag van tafel moet of moet worden aangepast.
Europa heeft 508 miljoen inwoners en 2.5 miljoen Nederlanders verwachten dat zij nu even de dienst gaan uitmaken.
Ik heb horen zeggen dat de uitslag van het referendum een feest voor de democratie wordt genoemd.
Ik zou zeggen een duur feestje dat een hoop centen heeft gekost en niets zak opleveren.
Soms denk ik wel eens dat Nederland een beetje de weg kwijt is.
Nu maar hopen dat is september Rutte weet waar de doofpot staat!
20 april 2016
Weerhuisje 2
Gezocht en gezocht naar de weerhuisjes die ik een paar dagen geleden langs de weg buiten het dorp heb gevonden en gefotografeerd.
Ze leken onvindbaar en meerdere dagen ben ik teruggegaan om te zoeken, want ik kon mij niet voorstellen dat ze volkomen verdwenen zouden zijn.Tenslotte, op zes april vond ik de weerhuisjes terug. Ze waren vgeheel ingedroogd tot kleine, bruine balletjes, amper 2 cm groot.
Gisteren een filmpje gemaakt om te kijken hoe snel zo'n paddenstoel op vocht reageert.
In een kwartier ontvouwt hij zich en het opnieuw opvouwen duurt vier keer langer.
Ook weer ontdekt!
19 april 2016
6 april 2016
Weerhuisje
Vreemde bouwsels in de berm.
Even door de knieën om deze dingen nader te bekijken.
Op het eerste gezicht aardsterren, maar voor mij hele vreemde.
Na enig determineren met Mycokey kwam ik er achter dat ik Weerhuisjes (Astraeus hygeometricus) had gevonden. Een zeer zeldzaam voorkomende paddestoel, die in Nederland op de rode lijst is geplaatst. Dus ook even googelen of deze paddestoel ook in Frankrijk is beschermd. De enige informatie die ik kon vinden betrof de typisch Franse mededeling: niet eetbaar!
Daarnaast geven de zoekwoorden weerhuisje+paddestoel ook de volgende info:
Even door de knieën om deze dingen nader te bekijken.
Op het eerste gezicht aardsterren, maar voor mij hele vreemde.
Na enig determineren met Mycokey kwam ik er achter dat ik Weerhuisjes (Astraeus hygeometricus) had gevonden. Een zeer zeldzaam voorkomende paddestoel, die in Nederland op de rode lijst is geplaatst. Dus ook even googelen of deze paddestoel ook in Frankrijk is beschermd. De enige informatie die ik kon vinden betrof de typisch Franse mededeling: niet eetbaar!
Daarnaast geven de zoekwoorden weerhuisje+paddestoel ook de volgende info:
Abonneren op:
Posts (Atom)





















