Balans

Ik staar naar de Pyreneeën en maak al plannen voor een volgende beklimming.

Opeens bedenk ik mij dat het precies een half jaar geleden is dat wij ons hier in Frankrijk nestelden.

Tijd voor een balans?

Wel nee, mijn oog valt op de bloeiende thijm en ik moet denken aan dat ene polletje thijm op Cortenoever.

Zou het daar nu ook bloeien?

Nu nog niet, denk ik, het is te koud in Nederland.

Wel de weidegeelsterren, het speenkruid, de vogelmelk en misschien al een sleutelbloem.

Of zouden de weiden al roze kleuren van de pinksterbloemen.

Wat zal het prachtig zijn langs de IJssel.

Niks geen tijd voor balansen, de thijm moet worden geplukt en gedroogd en in potten gedaan voor de sauzen die mij de rest van het jaar aan dit moment zullen herinneren.

Voor mevrouw L.

Paasgedachte

Tijdens het avondeten bespraken mevrouw L. en ik de zin en onzin van bidden, over de zin en onzin van kerk en religie; zeg maar dat we de Paasavond bewust in gingen.

Je kunt kerken zien, opperde ik, als een soort van clubhuizen.

Goed herkenbaar en zichtbaar, zelfs als je nog niet in stad of dorp bent aangekomen (hoe anders zouden al die silhouetten zijn zonder kerktorens).

De club is gratis en veelal staat de deur open. aarbinnen staat de tijd een beetje stil.

Daarbinnen kom ik tot rust.

Mij ogen dwalen langs beroette gewelven, sombere altaren, afbrokkelend gips en grauwe kerkvensters.

Hoeveel mensen zochten hier troost, werden hier gekapitteld, gingen hier biechten, zijn hier gedoopt, lagen hier gekist.

Het denken aan mensen, mijn eigen soort op aarde, is dat biddden?

Of is dat een opgelegd ritueel van knielen , handen vouwen en gedachten dwingen?

Laat mij maar, ik ben niet wie ik ben.

Gisteravond gingen we naar de Paaswake in Cruzy.

Tweeënhalf uur duurde de mis.

Tijd genoeg om te mijmeren en dit gesprek nog eens te overdenken

Ik wens allen een vrolijk Paasfeest!

Vraag 159

Riooltoestanden

Ik heb vaak problemen met de afvoer van toilet, bidet, bad, douche, gootsteen, noem maar op, meegemaakt.

Altijd weer die ellende met volle en onvindbare zinkputten, niet functionerende septic tanks of kapotte afvoerbuizen.

Aangesloten zijn op een echt riool, dat was een wensdroom die uiteindelijk in Frankrijk werd vervuld.

In de zomer van vorig jaar (zoals altijd gebeurt zoiets op het moment dat er bezoek is) ging de riooldeksel voor mijn huis omhoog en kwamen er zaken op straat die je liever ondergronds houdt.

De kantonnier werd erbij gehaald, die er op zijn beurt de ontstoppingsdienst bijhaalde, die vervolgens een rioolcamera-bedrijf optrommelde. Er bleken wortels in het onderaardse buizenstelsel te woekeren. Daarna maakten vreemde machines het riool weer bruikbaar.

Vorige week werd ik opnieuw verrast door vreemde geluiden uit de afvoerleidingen tijdens het doortrekken, leeglopen, afspoelen etc.

Op het gemeentehuis heb ik uitvoerig uitgelegd wat er aan de hand was en dat het zo zonder een correcte afvoer niet alleen zeer vervelend huishouden is, maar dat het bovenal pijnlijk is als intieme boodschappen aan het daglicht komen, op nota bene, het dorpsplein.

Snelle actie was het gevolg.

De gemeente had mij al medegedeeld dat er voor een definitieve oplossing zou worden gezorgd en deelde tevens mede dat dit de gemeente wel erg veel geld zou gaan kosten. Ik schaamde mij bijna voor mijn menselijke aandrang.

Vanmorgen was het zo ver: "Le jour des grands travaux."

Van half negen tot half vier perste ik dit filmpje samen in twee minuten:Ik heb vaak problemen met de afvoer van toilet, bidet, bad, douche, gootsteen, noem maar op, meegemaakt.

Altijd weer die ellende met volle en onvindbare zinkputten, niet functionerende septic tanks of kapotte afvoerbuizen.

Aangesloten zijn op een echt riool, dat was een wensdroom die uiteindelijk in Frankrijk werd vervuld.

In de zomer van vorig jaar (zoals altijd gebeurt zoiets op het moment dat er bezoek is) ging de riooldeksel voor mijn huis omhoog en kwamen er zaken op straat die je liever ondergronds houdt.

De kantonnier werd erbij gehaald, die er op zijn beurt de ontstoppingsdienst bijhaalde, die vervolgens een rioolcamera-bedrijf optrommelde. Er bleken wortels in het onderaardse buizenstelsel te woekeren. Daarna maakten vreemde machines het riool weer bruikbaar.

Vorige week werd ik opnieuw verrast door vreemde geluiden uit de afvoerleidingen tijdens het doortrekken, leeglopen, afspoelen etc.

Op het gemeentehuis heb ik uitvoerig uitgelegd wat er aan de hand was en dat het zo zonder een correcte afvoer niet alleen zeer vervelend huishouden is, maar dat het bovenal pijnlijk is als intieme boodschappen aan het daglicht komen, op nota bene, het dorpsplein.

Snelle actie was het gevolg.

De gemeente had mij al medegedeeld dat er voor een definitieve oplossing zou worden gezorgd en deelde tevens mede dat dit de gemeente wel erg veel geld zou gaan kosten. Ik schaamde mij bijna voor mijn menselijke aandrang.

Vanmorgen was het zo ver: "Le jour des grands travaux."

Van half negen tot half vier perste ik dit filmpje samen in twee minuten:

Vraag 158

Weer regen

Tijdens mijn wandelingen overdenk ik mijn huidige situatie.

Zachtjes begon het te regenen.

Vanmorgen heb ik mijn oude buurman Etienne mijn moestuin laten zien.

Ik had de olijfboom onder handen genomen en was bang dat ik teveel had gesnoeid.

"Je bent aardig op weg. Nu de andere helft nog wegzagen" en hij wees mij de takken aan die nog gesnoeid moesten worden.

"Zo blijft er niets van over", opperde ik nog, maar Etienne hield voet bij stuk.

Nu ken ik de olijfgaarden die door hem zijn aangelegd en gevormd en daarom twijfel ik niet aan zijn deskundigheid.

Vervolgens werd mijn moestuin geïnspecteerd en kreeg ik een compliment dat het een mooie tuin was en dat ik de goede zaken op een goed moment had gezaaid of gepoot.

De aardappels tonen zich al in strakke rijen.

"Nu even niets meer doen, want het gaat regenen."

En zo kwam het gesprek op het weer. Hier een dagelijks ritueel.

Sinds ik hier woon heeft het twee keer geregend, drie dagen in november (drie dagen, 60mm) en een dag in maart (17mm).

Etienne sprak de hoop uit dat het enige dagen aan zou houden en dat we van heftige buien verschoond zouden blijven.

Aan dit alles dacht ik dus op mijn wandeling en ik liep door een gestage, fijne regen.

Ik constateerde dat dit mijn derde bui in bijna een half jaar is en hoe blij ik met de regen ben.

Het dorp loopt nu vol met vakantiegangers, de Pasen komt er aan.

Zij mopperen dat het zulk slecht weer is en dat het dagen gaat aanhouden.

Verbaasd merk ik dat ik een plattelander aan het worden ben en krijg boze blikken als ik zeg dat het toch een mooi regentje is en dat we hier zo'n behoefte aan hebben.

Ik schuil in de schuur van Vincent. Samen met een paar andere wijnboeren prijzen we de regen alsof er champagne uit de hemel valt.

Une pluie fine, ideal!

Voor Peter

The Antikythera Mechanism

Voor Matthijs

Ziek als een hond

Vrijdag werd mijn hond ziek: zo ziek als een hond maar kan zijn.

Zaterdag was zij doodziek: sloom, lusteloos en onvast op de poten en zij kotste zich volledig leeg.

Zo kende ik mijn hond niet.

Inmiddels is zij weer de oude en is zich niet bewust dat ze mij zo aan het schrikken heeft gemaakt.

Je vraagt je toch af wat de oorzaak van zo'n heftige en korstondige ziekte kan zijn.

Ik houd het op een vergiftiging.

Op de wandelingen is het al flink warm en dus drinkt Tanna soms uit een waterplas die nog is overgebleven van de regen deze week.

Ik kan mij voorstellen dat door de weinige regen en het vele spuiten met antschimmelspul de concentratie van gifstoffen in de waterplas behoorlijk pittig kan zijn.

Zou Tanna daar nou van leren?

Vlindertjes

Vlindertjes zijn hier geen zeldzaamheid. Bij een beetje zon fladdert er altijd wel een voorbij. Net als grote sprinkhanen, ook altijd voorradig. De hop roept al een paar weken, dus als sprinkhaan ben je dan gewaarschuwd.

Ik was er op uit gestuurd om de heerlijk geurende Coronilla valentina te plukken voor thuis op de vaas; vandaar dit plaatje.

Orchisjacht

Het eerste orchideetje van 2012 scoorde ik vandaag.

Voor mij is het een soort kievitsei.

Het bloemetje stond er al even, want een spinnetje had er zijn web al in gemaakt.

Enfin, laat nu de lente maar los barsten!

Vraag 157

Volgend blog

Soms neem ik even de tijd om een paar volgende blogs te bekijken, ook als ik op de site van medebloggers zit.

Mij daaarbij opvalt is dat een heleboel blogs stoppen, van de een op de andere dag.

Computer getolen?

Elektra afgesloten?

Ziek, misselijk?

Dood en begraven?

Nooit eindigt een blog met de mededeling "Ik stop, want ik heb geen zin meer".

Dus doe mij dat niet aan, ik denk altijd dat het heel slecht met de blogger is afgelopen.

Doorgaan!

Regen

Het regent, het regent,

de pannetjes worden nat.

Daar kwamen twee boerinnetjes die vielen op hun gat.

Nog maar enkele dagen geleden schreef ik dat het hier al zo lang zo droog is.

Wel vandaag is een feestdag voor de wijnboeren en de hoop is dat het de gehele week blijft regenen want vooradat het tekort aan vocht zal zijn aangevuld.....

Zelfs ik werd er een beetje blij van; nou ja, een heel klein beetje.

Gisteren heb ik slaplantjes gepoot en die genieten nu extra!

Nog net op tijd

Eindelijk is het mij gelukt om een plaatje te schieten van een bloemetje van de Ruscus aculeatus.

Dit prikkerige struikje heeft de Nederlandse naam Muizendoorn en als ik de naam uit het Latijn vertaal dan zou hij "verweesde bezem" heten.

In de flora is hij regelmatig aanleiding geweest voor geruzie onder taxonomen als het gaat om de ifamilie waarin deze plant wordt ingedeeld omdat de naam Ruscus zelden wordt erkend. Ruud van de Meijden stopte hem bij de Aspergefamilie.

Enfin, het leuke van dit struikje zijn de vruchten die zich als rode besjes aan de onderzijde van de bladeren ontwikkelen. Zo heb ik de struik leren kennen en zo heb ik hem bijna altijd gezien.

Maar nu heb ik hem voor het eerst in bloei gezien en elke dag wilde ik hem fotograferen, maar was vergeten een camera mee te nemen.

Vanmiddag speciaal op pad gegaan om nog een bloemetje te scoren.

Dit is dus een foto van het laatste bloeiende exemplaar, nog net op tijd!

Ochtendwandeling

Elke dag begint met het ritueel van het uitlaten van de hond. Vandaag zou het gaan regenen volgens de weersverwachting en zoals gebruikelijk klopt die weer niet.
In november vorig jaar heeft het twee dagen flink geregend en sindsdien is er geen millimeter meer gevallen.
De wandelingen worden dus steeds stoffiger en ik hoop dat de Meteo gelijk krijgt!

Vraag 156

Hekkensluiter

Ach de jaren zeventig.
Citroengeraniums in de vensterbank.
Achter het raam een verkiezingsaffiche van de PSP: blote dame met koe.
Een hangende fruitschaal in een spinnenweb van macramé.
De zoete lucht van wierook en George Harrison speelt sithar.
En dan naar bed......een grenenhouten bed.
Hoe zoet was daarin niet de liefde?
En ineens is daar dat bed weer.
Is dat geen mooie hekkensluiter?

Vraag 155

Paris Mavroidis

Als liefhebber van René Gruss (zie blog) blijf ik mij verbazen dat hij na het uitgeven van zijn cd "Bellatrix" nooit meer van zich heeft laten horen.
Zou zijn creativiteit na die ene muzikale oprisping zijn opgedroogd?
Op dezelfde manier vraag ik mij af of dit ook geldt voor 
Het is nu alweer twee jaar geleden dat Paris zijn filmpje "Divers" uitbracht en sindsdien nooit meer iets nieuws van zijn hand (computer) gezien en dat vind ik jammer!

Vraag 154

Onorthodox gitaarspel

Op zoek naar onbekende worldmusic kwam ik dit gitaarspel tegen, geweldig!

Hoepelhek

Het hout heet de duigen, het ijzer de hoepels, van hout zijn ook de bodem en de deksel en waar niets is zit het spongat: samen een ton.
Nieuwe tonnen zijn voor goede wijnen en oude tonnen voor de port, maar op een gegeven moment is ook een ton versleten en valt hij in duigen.
Het hout verdwijnt in de haard en het ijzer kan nog een nieuw leven krijgen, bijvoorbeeld door het als hekwerk aan elkaar te klinken waardoor rond de moestuin een hoepelhek ontstaat.

Voor wie ook zo'n hek wil maken? In de garrigue weet ik nog genoeg hoepels te vinden!

Pallethek

Een pallet is er natuurlijk voor gemaakt om er dingen op te stapelen zodat dat alles met een vorkheftruck gemakkelijk verplaatst kan worden.
Als een pallet is afgedankt levert hij ideaal aanmaakhout.
Op de Franse TV zijn regelmatig reportages te zien van stakende arbeiders voor de poort van een of andere fabriek die gesloten dreigt te worden. Centraal in beeld is altijd de stapel brandende pallets waarom heen de kleumerige stakers zich staan op te warmen.
Een afgedankte pallet wordt ook vaak als tijdelijk hek gebruikt. Geplaatst voor het deurgat van een huis in aanbouw, zodat in het weekend geen honden de vloer bevuilen of hun poten in het natte beton afdrukken.
Zelden zag ik zo'n mooi en orgineel pallethek als rond de tuin van Vincent.
Vincent is de zoon van mijn overleden buurman en nu dus mijn nieuwe buurman. In de heuvels is hij bezig een eigen paradijs aan te leggen. Weliswaar vrij toegankelijk voor iedereen, maar wel afgebakend. Daarvoor gebruikt hij afgedankte ijzeren paaltjes uit de wijngaarden en pelletplankjes. Vele tientallen meters heeft hij inmiddels aangelegd en onwillekeurig moet ik altijd aan de Chinese muur denken als ik zijn pallethekken zie.

28 september 2011

Vijf maanden geleden schreef ik over Bon Iver en of er iemand was die mij wilde vertellen hoe fantastisch zijn  concert was.
Mijn vraag leverde geen reactie op, dus moet ik het met deze filmpjes stellen.

(Click the arrows for fullscreen)

Bedhekken

Ze zijn er dus echt, als je maar een klein beetje zoekt en kijkt. Ik weet nu dat het scoren van bedhekjes een fluitje van een cent is. Maar al zoekende trof ik nog andersoortige hekken.
Wat te denken bij het woord "hoepelhek" ? Wordt dus vervolgd.

Vraag 153

Planetenstraatje

Zojuist zag ik Mercurius onder gaan.
Nog even en dan gaan ook de Maan en Venus (nu als avondster) samen in het Westen achter de horizon.
Nog wat hoger in hetzelfde straatje staat Jupiter en in het Oosten zie ik nu om 19.30 uur de rode planeet Mars opkomen.

Hier doen we het allemaal voor

De hond moet uitgelaten worden en daardoor kom ik om vijf uur 's middags in de wijngaarden boven mijn dorp.

De trui uit, mouwen opgerold en nog loop ik te zweten.

Van huis had ik een thermometertje meegenomen, ja hoor, meer dan twintig graden in de schaduw zo laat in de middag.

Ik moest denken aan de woorden van John H. te A. Samen met zijn vrouw heeft hij vijftien jaar in deze hoek van Frankrijk gewoond en tijdens de vakanties ontmoetten wij elkaar geregeld.

Zittend in het zonnetje, meestal met een mooi gevuld glas, sprak John dan de woorden: "Hier doen we het allemaal voor!"

Eerlijk gezegd ga je je niet enkel voor het klimaat zo ver van je geboortegrond vestigen, maar vandaag kan ik met zijn woorden instemmen!

Bedhekje *)

Als ik er op ga letten zie ik nu overal vreemde hekjes.
Vandaag viel mij op dat er naast ons huis een bedhekje is geplaatst om de katten van het erf te houden.
Geen nieuw woord: bedhekje.
Ik keek even op internet of het woord nog wordt gebruikt.
Nou en of:  leverbaar vanaf € 25,00. De leveranciers van bedhekken richten zich vooral op kleuters en bejaarden.
Grappige overeenkomst, als je kinds wordt ontstaat weer de behoefte aan een bedhekje.
*) Bij nader inzien betreft het hier een stalen binnenvering uit een kindermatrasje. Ik zal op zoek gaan naar een echt bedhekje, speciaal voor Dorothé.

Wijnhekje

De eigenaar heeft lang geleden zijn moestuin omheind, een stenen muur, kippengaas en een gedeelte met houten planken.
Kennelijk was zijn tuin nog niet voldoende afgeschermd en werd de laatste insluip-plek gedicht, door een stuk van een wijnrek op de muur vast te metselen, waardoor een nieuw woord werd geboren: wijnhekje.

De kraanvogels zijn al weggetrokken naar noordelijker streken, de lente komt er aan.
Tijd om het stof van de flora's te blazen en met botaniseertrommel de velden in te trekken.
Heimans-Heijnsius-en-Thijsse-achtige instincten ontwaakten bij het zien van bloeiende maagdenpalmen.

Daar staat ze .....

Twee dagen werklui over de vloer; ik word daar niet vrolijk van.
Vandaag, aan het einde van de dag was het dan zover, onze nieuwe pelletkachel, mede gefinancierd door de Franse Staat, werd opgestart. Opstarten is het goeie woord, want hij neemt een half uur om zichzelf te controleren voordat hij zichzelf aansteekt.
Enfin, eind goed al goed, laat nu de Elfstedentocht maar weer komen!

Daar gaat ze .......

Deze avond vul ik voor de laatste keer de olie kachel. Hij heeft in de afgelopen jaren heel wat kuren gehad, maar eerlijk gezegd, door de bank genomen heeft hij er voor gezorgd dat we er warmpjes bij zaten.
Nu moet dat laatste wel met enige korreltjes zout worden genomen, want een consumptie van twintig liter per dag minimaal kost nu bijna twintig euro! Hoe onze haat liefde verhouding verder zal verlopen blijft ongewis want morgen gaat de oliekachel de deur uit.
Trouwens een kachel met de naam "Deville" in een dorp van tweehonderd inwoners is ook al een contradictio!

Polen

Zo hoor je niets van hem, zo brengt 'ie Nederland twee keer in een week op de Franse televisie. 

Waar een klein land al niet groot in kan zijn.

Overigens nooit geweten dat Polen bevolkt blijkt te zijn met moslims. 

Goed dat de witte neger uit Venlo zoiets ontdekt!

De witte neger uit Venlo

Ik wind mij niet meer zo op over de Nederlandse politiek.
Het is een beetje een ver van mijn bed show aan het worden.
Via de televisie ontvang ik geen Nederlandse uitzendingen en ik moet mijn informatie van het internet halen of middels gedownloade kranten of via uitzending gemist. Allemaal nogal selectieve bronnen. Ik weet daardoor ook minder wat er zoal leeft onder de Nederlanders.
Op het Franse journaal heb ik in de afgelopen vier maanden slechts tweemaal een bericht over Nederland gezien.
Beide keren betrof het onze witte neger uit Venlo.
Zijn uitspraken zijn nog altijd hapklaar voer voor de journalistiek, die deze uitspraken tot nieuws verheft en dat vervolgens uitkauwt tot op de laatste vezel.
Nu toetert Wilders dat met hem niet valt te praten over bezuinigingen als er niet eerst fors miljarden worden bezuinigd op ontwikkelingshulp.
Ik geloof dat het officieel niet meer zo heet, maar dat over ontwikkelingssamenwerking wordt gesproken en dan gaat het om 0,7% van het BNP. Dat is conform de door de VN voorgestelde norm. Een fatsoenlijk deel van onze welvaart besteedt Nederland aan ontwikkelingssamenwerking en houdt zich tot nu toe aan deze norm. Echter de VVD zou een verlaging naar 0,44% van het BNP willen en het CDA staat een handhaving van 0,7% voor. Met uitzondering van de partij van Wilders, die een volledige afschaffing van de ontwikkelingshulp beoogt, willen de meeste partijen een verhoging naar 0,8% van het BNP, wat neerkomt op € 650 per hoofd van de bevolking.
"Ze zoeken het maar uit", zeg ik tegen mijzelf als ik deze berichten uit de Nederlandse politiek verneem, maar ik weet zeker dat de witte neger uit Venlo opnieuw aan het langste eind zal trekken!

Vraag 152

Glaspendule 2

Op 4 oktober blogde ik over deze glaspendule. Hij gaf de tijd perfect aan en liep in een week niet meer dan een seconde voor of achter.
De verhuizing van 10 oktober vorig jaar is hem niet goed bekomen. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen is de klok zo beschadigd geraakt dat hij niet langer dan een kwartier bleef lopen. De slingerveer was verbogen, een eenvoudige reparatie op het eerste gezicht.
In Narbonne prees zich een klokkenmaker aan als zijnde zeer artisanal! Daar moest het uurwerk dan maar heen.
In een mooi geoutilleerde werkplaats trof ik een weinig communicatieve ambachtsman aan. Hij zou de klok een week observeren en dan besluiten wat er gedaan moest worden.
Na een week dus vol verwachting wezen informeren wat de diagnose van deze Franse specialist was.
Zijn conclusie was dat de klok niet wilde lopen en dat het hele uurwerk uit elkaar genomen moest worden. Hij pakte toen de klok en voor mijn ogen wond hij het slagwerk zo strak opdat ik de veer hoorde breken.
Ik was volkomen perplex door zoveel stommiteit.
Onmiddellijk vervolgde de man: "En ook is de veer van de sonnerie gebroken, dus het wordt een hele reparatie!"."Wat gaat dat dan kosten?" "Dat gaat minimaal € 300,00 bedragen".
Ik liet de klok weer inpakken en zei deze vakman vaarwel.
Inmiddels is de klok terug geweest bij mijn eigen vakman, juwelier De Bruijn aan de Asselsestraat te Apeldoorn.
Meneer De Bruijn bekeek het uurwerkje en zei: "Ah, een Frans penduletje. De veer haken we opnieuw in en ik zet er een nieuw slingerveertje in". De reparatiekosten bedroegen € 50,00.
Inmiddels staat hij weer te pronken op de schoorsteenmantel en loopt in een week niet meer dan een seconde voor of achter, alsof er geen verhuizing is geweest.
De Bruijn bewijst dat er nog steeds ECHTE vaklieden bestaan!

Sanering

De sanering van wijngaarden bereikt zo langzamerhand een hoogtepunt. Altijd heeft de Franse overheid haar wijnboeren in bescherming genomen en de consumptie van Franse wijnen bevoordeeld. Zo wordt er in het Franse leger enkel Franse wijn geserveerd. Met ingang van 2012 komt hieraan een einde en moet  de binnenlandse wijnproducent gaan concurreren op de wereldmarkt. Chileense, Argentijnse, Australische, Californische of Hollandse wijnen moeten met hetzelfde gemak in de supermarkten gepresenteerd kunnen worden als het binnenlandse product; allemaal EEG!
Het gevolg is dat veel wijnboeren op hun klompen aanvoelen dat ze tot de verliezers gaan behoren en hun wijngaarden tegen een vergoeding saneren. Of het worden olijfgaarden of moeder natuur verovert de vrijgekomen grond.
Het gevolg is dat het landschap danig aan het veranderen is. Dit wordt door velen jammer gevonden en zij pleiten voor instandhouding, enkel voor het visuele beeld.
Flauwekul vind ik. Het landschap is nimmer statisch en altijd een afspiegeling geweest van een combinatie van klimaat, cultuur, economie en politiek.
Leve de verandering!

Vraag 151

Geluk 4

Mijn blog van eergisteren is aanleiding geweest voor meerdere vragen of ik nu wel gelukkig ben.

Over geluk heb ik al vaker geschreven en ik zal dat nu nogmaals doen.

Of beter is het een van mijn favoriete dichters te citeren: Rutger Kopland uit de bundel Tot het ons loslaat 1997:

Wat is geluk

• Omdat het geluk een herinnering is
• bestaat het geluk omdat tevens
• het omgekeerde het geval is,
•  
• ik bedoel dit: omdat het geluk ons
• herinnert aan het geluk achtervolgt het
• ons en daarom ontvluchten wij het
•  
• en omgekeerd, ik bedoel dit: dat wij
• het geluk zoeken omdat het zich
• verbergt in onze herinnering en
•  
• omgekeerd, ik bedoel dit: het geluk
• moet ergens en ooit zijn omdat wij dit
• ons herinneren en dit ons herinnert.

De vraag: "Ben je wel gelukkig?" doet voorkomen of je continue gelukkig kunt zijn.

Volgens mij is voor deze vraagsteller geluk net zo gedevalueerd als vriendschap. Door het fenomeen Facebook zijn er nu mensen die 5.000 of meer vrienden hebben. Wat stelt zo'n vriend nu helemaal voor.

Geluk is moeilijk te verwoorden, maar Rutger Kopland is er heel dichtbij gekomen.

Autowrak 4

Een jong dennenbos met tussen de bomen vermolmde druivenstokken; een gesaneerde wijngaard.
Aan de rand van het bos vond ik deze oude Peugeot, die in zijn nadagen dienst deed als schuilhut voor het personeel op de wijngaard.
Laat ik nou tevens ontdekken dat hij van mijn buurman is. In zijn schuur staat een prachtige Peugeot 403. Hij werd onder andere met onderdelen van het oude wrak gerestaureerd.

Tekst

Es kann vor Nacht leicht anders werden,

Als es am frühen Morgen war; 
Denn weil ich leb' auf dieser Erden, 
Leb' ich in steter Todsgefahr.

Mein Gott, ich bitt' durch Christi Blut:
Mach's nur mit meinem Ende gut!

De wind fluit om het huis en wandelaars passeren als michelinpoppen.

Een goede aanleiding om eens wat dichtwerken door te nemen.

Uit het Colmarisches Gesangbuch komt het bovenstaande couplet.

Het werd geschreven door Ämilie Juliane von Schwarzburg-Rudolstadt in de tweede helft van de zeventiende eeuw.

Niet een vrolijk makende tekst, maar het stemt wel tot nadenken.

Vraag 150

Te koud

De irissen van eergisteren zijn lelijk op de koffie gekomen. Te vroeg het voorjaar in de kop, terwijl februari nog moest beginnen.
De bloemen zijn dus bevroren, maar lijken daardoor net zo mooi als een schilderij van Van Gogh.

Vraag 149

Bloggen

Ik schrijf graag.
Ik wil dingen verwoorden waaraan ik denk, die mij opvallen, waarover ik een mening heb, of juist niet.
Daarom blog ik graag of moet ik zeggen, blogde ik graag want de verhalen komen nu moeilijk op het scherm.
Deels komt dit omdat er op mijn nieuwe adres zoveel aangepakt moet worden: eeuwenoud behang van de muren, plafonds strak in de kalk, loodverf van de deuren, tegelvloeren schuren en nu bedenk ik mij ook dat de tuinbonen hadden al gezaaid moeten worden.
Echter dit alles is samen slechts één reden.
Telkens als ik een blog wil plaatsen is het internet uitgevallen of slakkentraag.
Nu kreeg ik een bericht van de provider dat er technische aanpassingen zijn uitgevoerd waardoor mijn internetverbinding betrouwbaarder is geworden.
Ik zal dus proberen de blogdraad weer op te pakken en mijn blogritme te hervinden.

Koud

Het is koud in Europa. Het journaal op televisie is bijna geheel aan de koude gewijd. Zwervers worden van de straat geplukt en vertroeteld in verwarmde sporthallen. Als straks de dooi invalt zullen ze wel weer de straat worden opgeschopt. Nederland verheugt zich op de elfstedentocht en hier staan de mensen bij de Brico in de rij om straalkacheltjes en isolatiemateriaal te kopen.
Langs de weg kom ik bloeiende irissen tegen. Verleid door de extra zachte winter hebben ze nu al de lente in hun kop niet wetende dat de winter nog kan komen!
Over een paar dagen nog eens kijken hoe het ze is vergaan.

Tuinhek

In de omgeving van mijn dorp is niets afgesloten, de wijn-, olijf- en boomgaarden zijn allemaal vrij toegankelijk. Langs de wegen staan kersen- en amandelbomen. Als de vruchten rijp zijn wil menige toerist of nieuwe burger nog wel eens een verse vijg of een perzik plukken. Zodra dit wordt gezien heb je een naam als dief!
Juist omdat niets is afgesloten dien je het eigendom van een ander te respecteren vindt men hier. De lokale bevolking weet de eigenaar van elk perceeltje te vinden en als hij daar iets van wil, dan gaat hij het eerst vragen. Echter die verdomde buitenlanders denken maar dat ze alles kunnen roven, wees dus gewaarschuwd!
De ongeschreven wet ter protectie van al het lekkers blijkt echter onvoldoende om je moestuin te beschermen. Althans, moestuinen zijn bijna altijd van een hek voorzien. In de eerste plaats tegen loslopend vee (honden), maar gezien de sloten op sommige hekken ook tegen tienvingerigen.
Mijn moestuin had geen hek, maar vanaf vandaag kan ik nu ook mijn tuin afsluiten. Onder onkruid vond ik het oude toegangshek terug. Theo H. is verantwoordelijk voor de paal met speunen waarin mijn hek nu hangt.
Treedt binnen!

Vraag 148

Mijn huis wordt verwarmd door middel van een oliekachel. In de afgelopen jaren heeft dat ding al heel wat kuren gehad: overmatige roetvorming, overstroming van stookolie, spontaan stoppen met verwarmen. Dit, samen met de stijgende olieprijs en het milieuaspect, gaf aanleiding om deze kachel de deur uit te doen en een pelletkachel aan te schaffen.
Twee maanden geleden is de kachel besteld en omdat dit ding een elektrische aansluiting nodig heeft, is de elektricien op bezoek geweest om op de juiste plaats een geaard stopcontact te plaatsen.
Vanmorgen, voor het ontbijt, werd de bestelde twee ton houtpellets afgeleverd.
Twee ton, in zakken van 15 kg heb ik in de garage geplaatst. Mijn arme armen zijn hierdoor 10 centimeter langer geworden.
Daags tevoren heb ik weer stookolie laten leveren omdat de plaatsing van de pelletkachel een maand is vertraagd. Als reden kreeg ik te horen dat dit kwam omdat de pijpen nog niet waren geleverd.
De werkelijke reden: "Vous savez.... c'est le Midi ici!".

Amandelbloesem

Dapper boompje, deze amandelboom. Alleen tussen de hoogste wijngaarden, blootgesteld aan de felle Tramontane die langs de Pyreneeën komt aangefloten.
Toch staat dit boompje elk jaar als eerste in bloei.
Zou dat een individuele eigenschap zijn, of omdat zij in de zon staat zolang die schijnt?

Mol

Geen last van mollen in de tuin.
Sowieso zie ik hier bijna nooit activiteit van deze gravers.
Maar vandaag kwam ik op mijn pad een mollenrit tegen.
Wat zal zo´n dier het hier moeilijk hebben in deze stenige bodem.
Echter als hij een worm tegenkomt dan heeft ´ie echt een feestmaal.
Wormen van meer dan een meter lang ben ik hier tegen gekomen, dus waarom zal zo'n wormenspecialist die niet weten te verschalken?