Dubbel glas

Het was bar koud het afgelopen weekend.
Het kwik daalde niet lager dan -1,5°C, echter een felle noordenwind met de snelheid van 50km/h maakte van de gevoelstemperatuur -12°C.
Binnen stond de haard te stampen en in de woonkamer vrat de kachel met grote honger een flinke hoeveelheid hout.
Tijd om de isolatie eens aan te pakken.
Van de twintig ramen in mijn huis zijn er slechts een viertal voorzien van dubbel glas. De vorige eigenaar heeft een aantal oude houten vensterramen laten vervangen door, de hier veel toegepaste, plastic ramen met dubbel glas, met geïntegreerde rolluiken.
Een gemiddelde fransman vindt dat reuze praktisch en mooi, maar ik verafschuw het.
In Nederland was mijn woning voorzien van voorzetramen om zo de orginele ramen te sparen.
Zoiets wilde ik hier ook toepassen, maar ik kon geen leverancier vinden. Mijn huisschilder uit Hoenderloo heb ik gevraagd een offerte te maken.
Daarvoor heeft hij behoorlijk de tijd genomen. Zoveel tijd dat ik ondertussen een leverancier vond die mij dubbel glas kon leveren dat geplaatst kon worden in de bestaande houten ramen.
Vandaag heb ik drie kamers kunnen voorzien van zulke ramen.
Ik ben heel tevreden met het resultaat.
Jammer dat ik nu nog met vier van die plastic monsters zit.

Vrijdag

Het is vrijdag en de werkweek zit er weer op.
Voor alle werkenden: lekker uitrusten dit weekend!

Vraag 200

Maandag

Op maandagmorgen denk ik nog vaak dat vandaag de week begon, de werkweek wel te verstaan.
Een prettige gedachte ondanks het prettige werk; niets hoeft, niets moet.
Alhoewel......
Natuurlijk zijn er behoeften die bevredigd moeten worden.
Natuurlijk is er brood dat moet gekocht, de kachel moet gevuld, de hond uitgelaten, maar toch ....
Enfin voor al die mensen die wél moeten en op maandagmorgen de reis naar hun werk maken, heb ik dit filmpje geplaatst.

Vraag 199

Paardenvlees

Ik heb een tijdje in de wijk Klarendal in Arnhem gewoond, dichtbij de windmolen De Kroon en dus ook dichtbij de paardenslager Ernste.
Door deze slager leerde ik de smaak van paarden- en veulenvlees kennen en waarderen.
"Vlees met een naam," zei de slager eens tegen mij. Immers de meeste paarden hebben een naam gehad voordat zij veranderden in naamloos vlees.
In die tijd was er een zeer bekende draver, genaamd Hairos II.
Een paar dagen nadat dit paard van het toneel was verdwenen vroeg slager Ernste aan mij: "Trek in een lekker stukje Hairos?"
"Nou slager, doet u mij er maar deux!"
En dan nu die drukte over het gerommel van vleeshandelaren.
Ik weet dat er mensen zijn die zelfs geen blik hondenvoer zouden kopen als daarop vermeld zou staan dat dit voer paard bevat.
Voor mij is zoiets sentimentele flauwe kul.
Moeten paarden worden begraven of zelfs gecremeerd als ze door de hoeven gaan?
Bij Soest is een bejaardenhuis voor deze edele dieren, prima, maar ergens bereikt elke gekte een grens.
Zelf heb ik altijd het idee dat paarden minder met groeihormonen, antibiotica, etc. zijn volgespoten en dat hun leven heel wat beweeglijker is geweest dat dat van het meeste slachtvee en dat maakt het uiterst consumabel voor een carnivoor.
Doe mij nog maar een veulenbiefstukje.
Hier in Frankrijk is dat in bijna elke supermarkt verkrijgbaar!
Het meest idiote van al dit gerommel met vlees, met als enig doel om meer geld binnen te halen, is dat er nu prima, uitstekend paardenvlees, dat verwerkt is lasagnes, uit de schappen wordt gehaald om te worden vernietigd enkel omdat het niet juist op de verpakking staat vermeld.
Dat vind ik nu echt schandalig!

Bye bye bad

Bijna 150 kg weegt de badkuip.
Ik heb er in de afgelopen maanden wat mee heen en weer gezeuld door de badkamer.
Wel tien keer heb ik dat ding verplaatst voor ik hem vandaag het huis uit moest zien te krijgen.
Onmogelijk om op te tillen, dus met veel moeite het bad in vier stukken geslepen en naar de vuilnisplaats vervoerd.
Hè, hè, einde van het tijdperk "afbraak" nu kan eindelijk de opbouw beginnen.
Dat is te zeggen als de leveranciers hun afspraken na komen!

Bijen en Bayer

Citaat: Den Haag, 16 januari 2012 - Na een jarenlange discussie over de oorzaken van bijensterfte concludeert ook de Europese Voedsel- en Warenautoriteit dat neonicotinoïden, een zeer giftig landbouwbeschermingsmiddel, een acuut en ernstig gevaar zijn voor de gezonheid vcan bijen.

Het zal nooit een grote liefde worden tussen het chemieconcern Bayer en de bijen.

De laatste tijd word ik bestookt met mails over het sterven van de honingbij. 

Met name wordt de beschuldigende vinger naar Bayer gewezen en word ik opgeroepen om een petitie tegen de bijenmoord te ondertekenen.

Wie dat tevens wil doen, ga je gang, keus genoeg:

http://petities.nl/petitie/stop-de-bijensterfte

http://honingbijen.wordpress.com/actuele-situatie-actie-stop-bijensterfte/

http://www.ogm-abeille.org/?lang=fr

http://www.greenpeace.org/switzerland/fr/agir/grore/protegeons-abeilles/

http://www.sauvonslesabeilles.com/spip.php?rubrique18

http://www.pollinis.org/petitions/petition_201210.php

https://www.openpetition.de/petition/online/hilfe-fuer-die-honigbiene-nein-zum-bienensterben

http://www.unaf-apiculture.info/

http://www.avaaz.org/de/bayer_save_the_bees/

Bayer reageert hierop door aan te geven dat er nog te weinig over bijen bekend is om bepaalde chemicaliën uit de productie te nemen en vraagt de inwoners van Duitsland om een stukje grond in te zaaien met "Apis Vitalis" zodat er door de gehele Bondsrepubliek bijenweiden ontstaan. Als voormalig imker juich ik zo'n initiatief van harte toe toe, maar ik vind het tevens een beetje een schaamlap voor zo'n groot concern. 

Op de site over deze "Bayer Garten" valt te lezen hoe groot de totale  oppervlakte van deze bijenweiden is. Bayer heeft een schaamlap met de lachwekkende grootte van nog geen drie voetbalvelden!

Ik had wel iets groters verwacht en gehoopt ....... ACTIE!

Iris

Blij met alles wat bloeit.

Zo aan het einde van de winter, die hier overigens niet zoveel voorstelt, kijk ik uit naar de eerste bloemen.

Het valt mij op dat ik inmiddels de omgeving zo goed ken dat ik precies de plekken terug vind waar ik vorig jaar de eerstelingen vond.

Niets bijzonders te melden, maar het levert wel mooie plaatjes op.

Dood vogeltje

Vanmorgen zat er in de klimroos (die nog steeds in bloei staat) voor het eetkamerraam een bonte vliegenvanger, al prachtig in zomerkleed.
Door hem moest ik denken aan het roodborstje dat zich in Nederland dagelijks vanuit het keukenraam liet bewonderen. Grappig hoe in het voorjaar de wintergast op dezelfde dag verdween als zijn collega trekvogel uit het Zuiden was aangekomen. Daardoor leek het alsof er jarenlang hetzelfde vogeltje voor het raam zat.
Na de koffie maakte ik een wandeling met Tanna en een beetje beduusd bekeken we het dode roodborstje aan de voet van de kerktoren.
Komt dat nou omdat ik aan hem dacht?
Ik voelde mij er een beetje schuldig door.

Ochtend

Dat de morgenstond goud in de mond heeft mag bekend zijn, echter ik betrap mij erop dat ik daar tegenwoordig weinig van mee krijg.
Ik blijf vaker wat langer liggen.
De wetenschap dat mijn hond wacht om door mij uitgelaten te worden, is de stok die mij uiteindelijk uit bed jaagt.
Door alle gebouwvak (?) worden nu links en recht allerlei pijntjes in mijn botten gevoeld en jagen mij vroeger uit bed.
Dat schept wel de gelegenheid om weer wat vaker van zonsopgangen te genieten.

Vraag 198

Werk in uitvoering

Dat ik op dit moment nauwelijks blog heeft zo z'n redenen.
Ik leef nu het leven van een bouwvakker, maar dan wel van tien bouwvakkers tegelijk: sloper, elektricien, metselaar, handlanger, loodgieter, tegelzetter, schilder, glaszetter.
Ik ben de badkamer aan het renoveren.
Dat betekent volledige sloop (ooit een gietijzeren badkuip verplaatst?) en afvoeren van tegelwanden, bidet, wastafel, vloer.
Vervolgens moet er iets nieuws opgebouwd worden.
Elke muur is een verrassing; komen er rotswanden te voorschijn of een prutserig voorzetwandje?
Dat laatste is te prefereren in verband met het infrezen van  leidingen.
Enfin, het meeste werk is nu gedaan, de vloer geëgaliseerd,  water- en elektriciteitsleidingen aangelegd, dubbel glas geplaatst, afvoer vernieuwd en nu is het wachten op de levering van de tegels.
Deze waren begin januari besteld en zouden op 2 februari klaar liggen.
Op 1 februari kwam er een telefoontje met het bericht dat er een "petit delai" was van veertien dagen.
Over zulke dingen winden de mensen zich hier niet op onder het motto: "C'est le midi!"

Vraag 197

Museumbezoek

Vloer van een  plateeloven uit ca. 200 na Chr.

In de Romeinse tijd was de streek rondom Narbonne een belangrijk gebied voor de productie van wijn.
Narbonne was toen de grootste stad van alle de Romeinse gewesten en een balangrijke uitvoerhavan van wijn.
Al die wijn moest verpakt worden en daaarvoor diende de amfoor.
In het wijngebied van Narbonne was dus ook een bloeiende productie van amforen.
Nabij Salleles d'Aude was zo'n productieplaats en hier zijn archologische opgravingen verricht en is een museum, gewijd aan de de pottenbakkerij gevestigd.
Vandaag (her-) bezocht ik dit museum genaamd Amphoralis.
Toevallig werd er vandaag een film vertoond over de opgravingen van een Romeinse villa in Narbonne.
De archeoloog en de producent waren hierbij aanwezig.
Mevrouw L. en ik genoten van dit museumbezoek en namen ons voor om, net zoals we in Nederland gewend waren, vaker op zondag een museumpje te pikken.
Eens kijken of we ons daaraan gaan houden.

Vraag 196

Lentebode

Uit Holland komen berichten over sneeuw en ijs en de bijbehorende pret, jaloersmakend.
Het lijkt mij heerlijk om de noren weer eens onder te binden en weg te schaatsen over een knerpend zwarte ijsvloer.
Maar ik ben niet in Holland, ik wandel in Zuid-Frankrijk.
Ik heb zin in iets lente-achtigs.
Zou de eerste amandelbloesem er al zijn?
Als dat zo is, dan moet dat op Mont Plo zijn, daar vond ik altijd de eerste bloei.
Onderweg naar boven declameer ik voor mijzelf het gedicht "Winter" van Guido Gazelle en maak er af en toe een paar schaatspassen bij:

Glad en wijd ligt het ijs
In een veeg wit en grijs
En de lucht, tastbre kou,
Is gestolpt onder blauw.
En mijn schaats met een kras
Als een schot onder glas
Trekt een veervormig spoor
Van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
Langs een donkerblauw wak,
Na een sprong voor een scheur
Als een koord, schiet ik voort
Op het staal en ik duik
In de wind en gebruik
Elke spier, die geniet
Als ik suis langs het riet.

Boven gekomen kan ik genieten van de eerste bloempjes!

Dakdoublet

Ik herinner mij de wandspreuk "Het is geen man die niet roken kan."

Duidelijk een reclametekst uit een tijd waarin nog zorgeloos gerookt kon worden.

Jongens van twaalf jaar werden overgehaald om met roken te beginnen, anders hoorde je er helemaal niet bij. Astma of verkoudheid werd het best bestreden met een Dr. Dushkind. Zelfs voor de drogisterij stond een fietsenrek met reclame voor dit sigarettenmerk.

Hier in Frankrijk hangt waarschijnlijk een andere spreuk aan de muur; "Het is geen man die niet jagen kan."

Elke dag klinken er schoten uit het veld. 

De hagel is bedoeld voor patrijs of zwijn (hier bejaagd met brenneke's). 

Ik ken mensen die in de jachttijd uit wandelen gaan gekleed met een signaalvest!

Zo erg is het niet met mij.

Ik ga er van uit dat de schoten niet voor mij of mijn hond zijn bestemd, daarnaast; risico's horen bij het leven!

Vandaag werd er wel heel heftig gejaagd, het ene na het andere doublet was te horen.

Ik kon mij niet voorstellen dat het mogelijk was om zoveel patrijzen achter elkaar te knallen.

Ik liep in de richting van de schoten.

Wat bleek, naast het kerkhof bouwt de kantonnier van het dorp zijn nieuwe woning. Nu werden de dakspanten vastgespijkerd met een halfautomatisch stuk gereedschap, poef, poef , dan een pauze, poef, poef .....

Weer een nieuw woord: dakdoubletten!

Vraag 195

Sneeuwvrij

Zuid-Frankrijk heeft nu ook een witte hoed.
Gisteren begon het in de namiddag te sneeuwen.
Dikke vlokken vormden een laag sneeuw die kraakt onder je voeten.
Voor de noordeling niets bijzonders, maar hier zo uitzonderlijk dat de kinderen in het dorp vandaag sneeuwvrij hebben!