De eerste kerstbomen liggen al weer langs de weg.
De vuilnisbakken puilen uit van cadeauverpakkingen en champagneflessen.
De dagelijkse beslommeringen worden weer opgenomen als voorheen.
Dit betekent ook dat de jaarlijkse religieuze explosie alweer is overgewaaid.
Even een stampvolle kerk op kerstavond en de rest van het jaar komt daar bijna niemand meer.
Nu nog oud en nieuw en alle gekte is weer voorbij.
Hier in Frankrijk is er een discussie of een kerststal in het gemeentehuis getoond mag worden. De scheiding tussen kerk en staat is hier iets consequenter geregeld als in Nederland. Het zijn de burgemeesters van het Front National die de christelijke symboliek maar al te graag willen tonen onder het motto dat dit een onderdeel van de Franse cultuur is en dus gekoesterd moet worden.
Vreemd, dat in Frankrijk, de bakermat van de verlichting, bijgeloof nog invloed kan hebben.
Er is nooit enig bewijs geleverd dat er een God bestaat danwel ooit is geweest.
Het idee van een God zal in oeroude tijden wel uitgevonden zijn door een lui en sluw lid van een gemeenschap die opeens ging verkondigen dat hij het Licht had gezien. En aangezien zijn toehoorders graag wilden geloven kreeg hij direct een aantal volgelingen die in zijn onderhoud gingen voorzien waardoor deze profeet de handen vrij had om door te gaan met orakelen en zo werd er een kerk met een God geboren.
Wie ook maar iets weet van parapsychologie, komt tot de ontdekking dat alles op dit terrein uit illusie of brutaal bedrog bestaat. Maar de kans is ook groot dat men tijdens het bestuderen hiervan, door de parapsychologie wordt gegrepen en zelf gelovige wordt. Zo is de parapsychologie zelf ook niets anders dan een religie en dus zelf totaal niet geschikt om er een eventueel bestaan van God mee aan te tonen.
Een paar weken geleden zat ik koffie te drinken met een vriendelijk gezelschap in Den Bosch.
Ik had uitzicht op de kathedraal en zei tegen mijn buurman dat het toch bijna onvoorstelbaar was dat zo'n kostelijk bouwwerk zoveel eeuwen geleden werd opgericht. Hiermee bedoelde ik dat de gemeenschap van toen zoveel vermogen bijeen wist te brengen om zo'n kathedraal te laten oprichten. Mijn gesprekspartner begon over de piramides, constructies in het nabije oosten, over de Azteken en de Mayacultuur. Dat waren pas bouwwerken waarvoor echt geen verklaring gevonden kon worden, dus . . . Ik was verbaasd, maar wist direct: ik heb hier met een gelovige van doen, zeg maar een volgeling van Erich von Däniken en ik knikte instemmend.
West-Europa is snel aan het seculariseren. Ik constateer dat met enige tevredenheid. Het zijn denkende mensen die bewust het geloof van zich afschudden. Ik zie ook dat onze wereld niet in elkaar stort tijdens dit proces. De kerk heeft altijd voorspeld dat ongeloof zal leiden tot moreel verval. Dit is bijna een contradictio als je de moraliteit van die instituten zelf onder de loep neemt.
En ik? Afgelopen maandagavond ging ik naar de avondmis in mijn dorp. Ik trof er vier ontredderde dorpelingen aan: de pastoor was niet komen opdagen en wie moest nu de klok luiden?
Het lukte mij de computer die de torenklok bestuurt zo te programmeren dat weldra het klokgelui over het dorp klonk en zo tot kerkgang opriep. Nog enkelingen schoven de middeleeuwse kerk binnen en samen wachtten we op de komst van de pastoor. Na een half uur wachten sprak ik "Ite misa est!" Hiermee stemde iedereen in en na ons vertrek kon de kerk gesloten worden.
Benieuwd of hij volgend jaar nog open gaat.
