25 januari 2018

Weer een referendum

Ik mag toch hopen dat het raadgevend referendum betreffende de sleepwet tevens het allerlaatste referendum is dat er wordt uitgeschreven.
Opnieuw wordt er €500.00 over de balk gegooid.
Het zal wel weert een opkomst van zo'n 30% stemmers zijn.
In de prullenmand ermee en leve het parlement.
Als Nederlander in het buitenland ontving ik vandaag mijn stemkaart en uiteraard heb ik voor gestemd. Waarvoor interesseert mij niets.  Ik meegedaan aan de Tweede Kamerverkiezingen en dat vind ik voldoende!

16 januari 2018

Trapleuning

Mijn blog van 1 februari 2017 handelde over de teakhouten randgarde die ik op trapleuning aan het maken was.
Ik eindigde met de opmerking: we zullen zien ....
Dat had ik veertien dagen daarna kunnen doen, maar ben dat toen volkomen vergeten.
Bij deze:

13 januari 2018

Aangezicht

Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht.
Als kind een onbegrijpelijk gezegde, later nooit meer horen gebruiken.
Een vergeten gezegde?
Deze week is het koperwerk op de voordeur na lange tijd weer eens gepoetst en opgewreven.
Dienstbodewerk, maar kom er maar eens om, om een dienstbode . . .
Toen alles blonk als een zonnetje moest ik aan bovenstaand gezegde terugdenken en was de context mij eveneens zonneklaar.
Om op z'n Apeldoorns te besluiten, ja net!

10 januari 2018

Vorkpijn

"Auw", denk ik als ik mijzelf met mijn vork prik.
Als ik daarna de vork nauwkeurig inspecteer merk ik op dat de meest rechtse punt ervan, door het vele glijden over vele borden bijna de scherpte van een naald heeft gekregen. 
Ik heb dit familiezilver meegekregen als vervroegde erfenis en dus at ik er als kind al mee. 
Niet met een grote vork natuurlijk, maar voor mij werd lange tijd het ontbijtbestek naast mijn bord gedekt.
Ook toen overkwam het mij wel eens dat ik in mijn tong of wang stak met zo'n scherp geworden vorktand. 
Wanneer dit vaker gebeurde werden de scherp geworden vorken via de leverancier opgestuurd naar de firma M.J. Gerritsen & Co. te Zeist. Daar werden de scherpe punten eraf gezaagd en door nieuwe vervangen en prachtig verzilverd kwamen de vorken retour.
Ik herinner mij nog goed hoe wonderbaarlijk ik het vond . . . pijnloos eten!
Mijn vorken zullen nu dagelijks alleen nog maar scherper worden. 
De fabriek in Zeist bestaat niet meer en kan mij dus niet meer helpen en er is geen ander adres te vinden die het werk heeft overgenomen.
Na bijna 100 jaar zal mijn bestek langzaamaan ook onderdeel worden van de wegwerpmaatschappij, lastig en vooral jammer.

5 januari 2018

Vogelverkeer

In de krant van een paar dagen geleden had ik gelezen dat in de buurt van Perpignan veel kraanvogels zich verzamelden.
Vandaag is het een windstille dag, helderblauw en 21°C.
Terwijl ik in het zonnetje zit te genieten hoor ik kraanvogels roepen.
Zo'n prachtig geluid boven mij.
Gelukkig was er één wit wolkje in de lucht en daardoor ontdekte ik de vlucht vogels, meer dan dertig.
Waar ik al niet blij van kan worden.

4 januari 2018

Verjaardagscadeau

De tijd waarin ik mij kon verheugen op verjaardagscadeaus heb ik al lang achter mij gelaten, evenals mevrouw L. Er komt in het leven een moment dat je vindt dat je alles hebt wat je hartje begeert en veel meer dat als lastig gaat ervaren.
Dat is ook de reden dat wij elkaar, toen we nog in Nederland woonden, een boom voor ergens bij huis als present schonken.
Sinds enige jaren is deze gewoonte veranderd in het uitnodigen van een reisje waarvan enkel de gever de bestemming kent.
Nadat ik gereserveerd had, bleek het gemeentebestuur op haar verjaardag de nieuwjaarsreceptie gepland te hebben.
Nu moest ik de inhoud van mijn cadeau wel verklappen en in goed overleg is de reservering een week vooruit geschoven. Immers deze receptie is het enige moment van het jaar waarop je alle dorpsbewoners tegelijk kunt ontmoeten.
Nu heeft  mevrouw L. dus kennis van plaats en tijd van mijn plannetje om een week in Arcachon door te brengen.
Dagelijks wordt nu met behulp van WeatherPro de weersvoorspelling te Arcachon gevolgd en die voorspelt maar zelden goed weer. Het is regen en wind wat de klok slaat aldaar.
We kunnen nog steeds besluiten de reis te annuleren . . . of blijven hopen op een wondertje?