Vraag 16

Een paar dagen geen pc, want vandaag begint de reis naar Montouliers. Spijtig omdat ik de niet kan volgen hoe het al die broedende vogeltjes rondom het huis vergaat, maar over twee weken is lang niet alles uitgevlogen. Meestal is onze voorjaarsvakantie wat vroeger waardoor het leuk is om tweemaal de lente te beleven. Nu heb ik de indruk dat het niet zoveel zal schelen of het zijn de vlinders in Zuid-Frankrijk, want die zie ik nog niet zoveel.

Lentegroen

Iedereen is verrukt van het zachte voorjaarsgroen van beuken- en eikenblad. Mij kan dat niet zo bekoren, zo schreeuwerig en overdadig. De kleur van het harde augustusblad, of nog mooier , de herfstbladeren van zomereiken, aangetast door meeldauw, prachtig. Denk nou niet dat mij zo'n laan als de Barnevelderweg niet kan bekoren, ik heb er zelfs een foto van gemaakt, maar in zwartwit.
Toch wil ik een uitzondering maken voor de foto's van Heike Odermatt. Zij maakte foto's van het prille beukengroen in het Hallerbos in België waar boshyacinten een prachtig blauw tapijt kleuren.

Secularisatie

Veruit de meeste jongeren in de Verenigde Staten zijn niet kerkelijk en zijn ook niet van plan dat te worden. Amerika lijkt nu nog een land waar de kerken de stormen van de tijd hebben overleefd, maar dat is schijn: de nieuwe generatie keert de kerk de rug toe en 'het zal de kerken gaan als de GM-dealers. Ze verdwijnen.'
Uit het onderzoek waar USA Today uit citeert blijkt dat 72 procent van de jongeren tussen 18 en 29 zichzelf eerder als spiritueel dan religieus omschrijft. Tweederde bidt zelden of nooit en bezoekt ook nooit een kerk. Nog iets meer leest de Bijbel niet. Als je vraagt wat belangrijk is in het leven noemt 68 procent niet het geloof.
Slechts 15 procent zegt zichzelf overtuigd Christen te vinden.
Ik betreur het niet dat de jeugd van Amerika z'n kerken ontrouw wordt. Bij het zien van al die opgewonden televisiedominee's krijg ik altijd het idee dat Staphorst een communistisch bolwerk is.

Kersenbloesem

......en de kersenbomen droegen maar weinig vruchten. Maar het was bloesemtijd. Tegen een hemel van zuiver, onveranderlijk azuur, vol en stralend tegelijk, zo blauw als kostbaar sèvresporcelein, zweefden takken die wel met sneeuw bedekt leken. De wind die erdoorheen blies was op deze dag nog koud; de bloemblaadjes verdedigden zich zachtjes, bogen gracieus, bijna huiverend mee, draaiden hun hart met de gele stampers naar de grond. De zon scheen dwars door sommige bloemen heen en bracht een maaswerk van delicate adertjes op de witte bloemblaadjes aan het licht, dat aan het broze en onaantastbare van de bloem iets levends toevoegde, iets menselijks bijna waarin dit woord zowel 'zwakte' als 'weerbarstigheid' betekent: je begreep dat de wind deze prachtige scheppingen door elkaar kon schudden zonder ze kapot te maken, zonder ze zelfs te kreukelen. Ze lieten zich dromerig wiegen, ze leken op het punt te staan om uit te vallen, maar ze zaten stevig vast aan de dunne, glanzende sterke takken, die er wat metaalachtig uitzagen, net als de rechte boomstam zelf, rijzig, ferm en glad, met grijze en paarse accenten. Tussen de bloemblaadjes verschenen kleine langwerpige blaadjes; in de schaduw waren ze zachtgroen en bedekt met een zilverkleurig dons, in de zon leken ze roze.................
Aan dit prachtige citaat dacht ik vanmorgen toen ik onder de kersenboom stond. Ik dacht aan de omstandigheden waaronder dit door Irène Némirovsky werd geschreven. Zij werd op 13 juli 1942 door de Franse gendarmes gearresteerd en op 17 augustus van datzelfde jaar in Auschwitz vermoord. Het kan dus in mei van datzelfde jaar geschreven zijn.
Zij heeft haar boek niet kunnen voltooien, maar wat ervan is uitgegeven geeft een helder en schokkend beeld van de eerste oorlogsjaren in Frankrijk.

Krent

Vriendelijk zoemt een zweefvlieg.
Hij aarzelt, weet niet welke bloem,
Uit duizenden te kiezen.
De warme rijkdom na een koude winter
Maakt hem dronken van geluk.
Zijn voorjaar viert hij met krenten in zijn pap!

In m'n poot gezaagd

Vanmorgen was de meniscus-operatie en die bleek behoorlijk urgent. Tijdens de operatie werd het mij allemaal duidelijk door de chirurg op beeldschermen uitgelegd en na afloop kreeg ik fotootjes mee. Nu begrijp ik al niet meer wat ze voorstellen. Niet alleen lag de meniscus gedeeltelijk dubbel, hij was ook flink ingescheurd. Enfin, dat werd met freeswerk allemaal redelijk gerepareerd, maar een scheur in het kraakbeen betekent wellicht een verrassing in de toekomst. We wachten maar af.
Als ik nu een wandelingetje met de hond maak, dan lopen daar de lamme en de manke. Niks voor mij al die lappenmanden waarin ik mij de laatste tijd tegenkom.

Vraag 15

Poot

Een van de venijnigste gedichten uit de Nederlandse literatuur is het grafschrift waarmee Gerrit van de Linde alias De Schoolmeester zijn collega Hubert Korneliszoon Poot (1689-1733) bijzette:
'Hier ligt Poot / Hij is dood.'
Het inspireerde mij tot mijn eigen grafschrift:
'Als u hier gaat graven zult u vinden,
De verteerde resten van Herman Linde'.
Terug naar poot: inmiddels zijn 16 dagen verstreken sinds Tanna haar poot brak. Grote moeite kostte het om te vermijden dat zij het verband opvrat en de wonden open zou likken. Het is haar meerdere malen bijna gelukt om dit te bereiken. Geen "lampenkap" om haar kop of muilkorf konden dit voorkomen. Toen kwam ik op het idee om als laatste verbandlaag kippengaas te gebruiken. Dit voldeed prima, goed genoeg voor een patent!
Inmiddels lijkt alles prima geheeld en elke dag zal het manken wel wat minder worden. Perfecte timing, want morgen ga ik het ziekenhuis in om aan mijn knie te laten sleutelen.

Vraag 14

Sleutelbloem

Ik bezocht de Rammelwaard om er te inventariseren. Doordat je er via een dichtgegroeid pad naartoe loopt krijg de het hooiland ineens volledig te zien. Wat een pracht gezicht, het benam mij bijna de adem, er bloeiden vele honderden gulden sleutelbloemen, nooit eerder zo uitbundig. Nu ik de panoramafoto (hij wordt groter door erop te klikken) terugzie schijnt de wei veel minder geel dan in werkelijkheid ... de werkelijkheid is gelukkig mooier.
Vreemd dat je 's morgens vroeg, staande in een weitje langs de IJssel opeens zo verschrikkelijk blij kunt worden en dat dat gevoel de hele dag bij je blijft.
Is deze bloem een sleutel tot ......

Franse les

In de serie Flight of the Conchords speelt een onbekend bandje uit Nieuw-Zeeland zichzelf. Op YouTube zijn er volop filmpjes van te vinden. Bovenaan staat bij mij `Foux de Fafa`, waarbij vooral de tekst ijzersterk is en leerzaam bovendien!

Je voudrai un croisant
Je suis enchanté
Ou est le bibliotheque
Voilá mon passport
Ah, Gérard Depardieu
Baguette, ah ha ha oh oh oh
Ba ba ba ba bow! Foux du fa fa,
Foux Du fa fa fa fa.
Ah ee ah.
Foux du fa fa,
Foux du fa fa fa fa
Foux du fa fa
Ah ee ah.
Et maintenant le voyage a la supermarché
Pample mousse
Ananas
Jus d´oranje
Bœuf
Soup du jour
Camembert
Jacques Cousteau, baguette, oh!
Bonjour. Bonjour. Bonjour, monsieur
Bonjour, mon petit bureau de change.
Ça va? Ça va? Ça va.
Voi-la, le conversation a la parc.
Ou est le livre? A la bibliotheque.
Et la musique dance? A la discotheque.
Et les discotheques? C´est ici, bebe!
Un, deux, un, deux, trois, quatre.
Foux du fafa etc.
Où est la piscine? Pardon moi?
Où est la piscine? Uh.
Splish, splash. Uh.
Eh, ah. Je ne comprend pas.
Parlez vous (le) français?
Parlez vous (le) français?
Uh, non, Hmmmm.

Uit de as herrezen

Heb ik al eerder geschreven over de gemakzucht van Nederlandse journalisten?
Het is makkelijk geld verdienen als je samen afspreekt dat het weer vliegen van vliegtuigen groot nieuws is. Ook dat er passagiers worden vervoerd en andere weer niet. De afspraak is om daar samen dagenlang over te vertellen, filmbeelden van uit te zenden en kranten vol mee te krijgen. We krijgen blije, teleurgestelde en boze passagiers te zien zodat we ons kunnen vereenzelvigen met de zogenaamde slachtoffers, achtergronden van de financiële gevolgen worden breed uitgemeten......
Aan de andere kant is het positieve van dit alles dat er even geen aardbevingen, zelfmoordaanvallen en bermbommen zijn, geen treinontsporingen, verkrachtingen en moorden, geen oorlogen in Afrika, geen aanvallen op de Filippijnen en in Colombia, zelf de ETA is rustig en Wilders bestaat even niet.
Dus journalistiek Holland.... ga zo door!

Vraag 13

Bange koekoek

Jammer dat ik vanmorgen niet beschikte over een videocamera toen ik getuige was hoe een koekoek zich liet verjagen door een roodborsttapuit. Dus moet ik het doen met deze klungelige kiekjes.
Beide vogels waren insekten aan het vangen. De koekoek verplaatste zich en kwam kennelijk binnen het territorium van de kleine tapuit. Deze vloog naar de koekoek en streek vlak bij hem neer en kwetterde er lustig op los en ging zelfs dichterbij zitten (rechtsonder op de eerste foto's).
De koekoek trok zich dit gemopper aan en vertrok. Dapper joeg de roodborsttapuit hem na tot de koekoek schuil ging in een jeneverbes. Daar nam ook de roodborsttapuit plaats, zette zijn gezang voort en de koekoek verdween achter de horizon!

Lentefoto's

De lente slaat keihard toe en alle blogs worden overladen met lentefoto's. Ik dacht er de nodige weerstand tegen te kunnen bieden, maar af en toe ziet mijn oog ook zo'n obligaat plaatje en klik.... weer een lentefoto. Fotograferen met volle zon blijft een lastige zaak, maar de loodgrijze luchten schijnen er deze week weer niet in te zitten.

Vraag 12

Oranjetip

De KNNV bestaat honderd jaar. Vandaag was de jaarvergadering die dan ook feestelijk werd afgesloten met champagne. Kennelijk verkneukelden zich veel leden hierop en waren zij tijdens de pauze daarom wat minder oplettend, want niemand zag de Oranjetip die hen even gezelschap hield.Ik vond het wonderbaarlijk dat zo'n vrolijke voorjaarsbode tussen zovele kenners en natuurvorsers ongezien kon rondfladderen. Binnen zat mevrouw Sanders, die enkele ogenblikken later gedecoreerd zou worden met de Ridderorde van Oranje Nassau.
Ik weet zeker dat zij deze vlinder onmiddellijk gespot zou hebben!

Stil

Nog steeds is de atmosfeer gevuld met vulkanisch stof en blijven de vliegtuigen aan de grond. Wat zou het prachtig zijn als er nu ook nog een rijverbod was waardoor we getuige konden zijn van absolute stilte, zeker naar Hollandse maatstaven. Dat zit er dus niet in, maar gelukkig weet ik straks die stilte in Frankrijk weer te vinden.
Vanmiddag genoten van het zachte geneuzel van een kruisbek.
De zonsondergang liet het stof in de hemel mysterieus oplichten.

Vraag 11

Bosbrand

Vanavond zou de stofwolk van een IJslandse vulkaan zichtbaar zijn. Op de Hoogbuurlose heide naar de zonsondergang gekeken. Die wolk was zichtbaar, maar echt spectaculair was de zonsondergang door wat niet zichtbaar was: ouderwets mooi, een hemel zonder vliegtuigstrepen!
Op weg naar huis keek ik nog eens om en zag een bosbrand zonder vuur.