Wordt het veroorzaakt doordat ik mijn eigen weg wil gaan en ik niet het leven van een ander leef? Doe ik de dingen die ik zelf graag doe en zoek ik naar de aangename kanten van nuttige zaken die toch ook gedaan moeten worden? Maak ik van geluk een eigen keuze, in plaats van anderen of van het lot afhankelijk te zijn? Lach ik zoveel mogelijk en zoek ik naar de vele redenen hiervoor natuurlijk zijn?
Ik geloof dat ik echt gelukkig ben als ik het geluk van anderen in mijn omgeving zie. Het geluk van mijn liefste, van mijn kinderen en vrienden, een spinnende poes, een kwispelende hond.
Hierbij is verdriet een onderdeel van mijn geluk.
Het besef dat geluk ook vluchtig en eindig is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten