

De erosie verloopt zeer snel, rotsblokken kun je in je hand verkruimelen, zelden zag ik zulk fijn zand, meel is er nog grof bij.
Die avond dineerden en sliepen we in Hotel La Croix Blanche in Lodève, ook alweer zo'n verrassing. Vijftien jaar geleden werden we daar als vorsten binnengehaald en nu weer. Zelfs de eetzaal was onveranderd (bij navraag bleek dit al meer dan 85 jaar het geval) en het eten weer even goed. Nog een verrassing; op de wijnkaart een Voûlte Gasparets.
Benieuwd wat morgen brengen zal (ik lijk wel een kind met verjaardagspret)!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten